Eén jaar joy met Joy

Waar blijft de tijd. Vorig jaar zaten wij in spanning te wachten op het geboortebericht van ‘onze’ pup. Toen kwam het telefoontje van Jeanne van Ansem, van de Oldertjes. “Er was er een voor ons bij.” De kraamtijd, inclusief beschuit met muisjes en een paar bezoekjes aan de familie in Milheeze ( nou ja bezoekjes… de Brabantse gastvrijheid kennende) was heel gezellig. En het leuke was, dat wij alles konden volgen via de website. Acht weken later namen wij onze (I)Joy mee naar huis. Een klein hummeltje, maar al een échte schnauzer. De eerste nachten ( lees weken) was ze knap aanwezig. Overdag had je ogen tekort, want écht alles was interessant. Maar het zindelijk maken viel heel erg mee. Na een klein maandje hadden wij het alledrie aardig op de rit. Zij begon aan ons te wennen en wij aan haar. Leuk was ook de puppycursus en daar was goed te zien, dat een schnauzer echt een heel eigen karakter heeft. Afgaan bijvoorbeeld , dat vond ze maar niks. Herkenbaar nietwaar? Elke keer als ik naar de cursus ging, zat ze heel opgewonden in de auto. Zo leuk vond ze het. Drie opeenvolgende sessies afgemaakt. De laatste les, ze was toen een maand of negen, vertikte ze alles. Daar stond ik dan s’ochtends in de kou met een heerlijke puber aan de riem. Maar ja , wat wil je. Zoveel gebeurt in zo’n korte tijd. Met zes maanden al loops en daarna schijnzwanger. Daar zou je toch zelf ook van gaan pupperen. Maar ach, wat maakt het uit. Het is zo’n heerlijk beest. Hartstikke lief op het ontroerende af. Stapel gek op kleine kinderen, maar daar heeft de familie Van Ansem wel voor gezorgd. Hun huis was in de kraamtijd vol met kinderstemmen. Je kunt echt merken, dat ze heel goed begeleid zijn en heel veel indrukken hebben opgedaan. Vandaar dat wij altijd zeggen, dat wij geen schnauzer hebben, maar een échte Van de Oldert. Heel evenwichtig en voor de duvel niet bang. Maar wel stapelgek op knuffelen. En….. op water. Volgens mij zit er bij haar voorouders vast een zeehond tussen. Heel spannend was ook haar eerste trimsessie. Je gaat met een bal haar op pad en komt met een schnauzer thuis, inclusief wenkbrauwen en een baard . Weer een fase gehad. Zo vlieg je door het jaar heen. De Kerst met zijn boom in huis, was ook heel spannend. Na enige oefening in diverse tuincentra, hadden we er niet veel hoop op. Daar kwam ze met menige kerstversiering uit een boom aangelopen. Maar nadat de boom, na wat gemopper van ons op de lampjes, die niet uit de knoop wilden, eenmaal stond, keek ze hem niet meer aan. Dat was duidelijk geen leuk speeltje. Op oudejaarsdag liep ze met Maarten aangelijnd ( sorry, niet Joy met Maarten, maar andersom natuurlijk) op de hei, toen er een giga knal kwam. Maarten schrok er zelf van en Joy… zij keek hem aan met een blik van.” Nou en, is dat alles?” en liep vrolijk verder. Duidelijk niet bang voor vuurwerk, gelukkig. En nu is ze alweer één jaar oud. Natuurlijk wordt het gevierd met een hondentaartje met één kaarsje. Morgen een bezoekje aan de dierenarts voor haar jaarlijkse controle. Wat ik maar zeggen wil voor degenen, die dit jaar een pup krijgen. “Geniet van ALLES, voor je het weet, heb je een keurig opgevoede hond ,ipv een bewerkelijke pup. Een schat van een hond, die jou netjes heeft opgevoed. Want zo gaat het met een schnauzer.

groeten van de familie Van der Veen en van Joy natuurlijk!