lees het verhaal van Mikki (Qarin)

Hallo Tjeu en Jeanne

Een verhaaltje van mij (Mikki) om te vertellen hoe het gaat. Ik ben ondertussen al 11 maanden geworden en het gaat heel goed. Ik heb in december mijn eerste loopsheid achter de rug. Ik vond het geen probleem om in huis een onderbroekje te dragen, dan blijft het allemaal wat schoner volgens het vrouwtje. Het is erg goed gegaan en drie weken later was alles voorbij. Gelukkig maar want ik was dat aan de lijn lopen wel zat hoor.
Mijn baasjes vinden me erg lief en ik vind het heel gezellig bij hun thuis. Mijn vriendje van vier gaat elke morgen met me spelen en houdt me overdag lekker bezig. Als hij naar school is dan kan ik lekker uitrusten. Soms doet hij dingen bij mij die van de baasjes niet mogen, zoals aan mijn staart trekken, maar ik vind het niet erg. De baasjes worden boos op hem maar ik blijf gewoon lief. Ik heb ondertussen al volop op cursus gezeten en het gaat volgens mijn baasjes erg goed. Ik blijf een ondeugende schnauzer die af en toe doet of ik niks hoor maar ik weet wel beter. Uitlaten vind ik het leukste wat er is en dat kan ik heel de dag vol houden. Iedere keer als het baasje zijn sleutels pakt dan ga ik alvast bij de deur staan, je weet maar nooit….Lekker los rennen en met de andere honden spelen daar kun je me dag en nacht voor wakker maken. Als het baasje me roept en ik kom terug dan krijg ik af en toe een snoepje, hmmm heerlijk. De sneeuw vind ik ook erg leuk, lekker door heen rennen en af en toe met je snuit de sneeuw omhoog gooien.
Ik ga ook graag mee op visite en wil overal bij zijn. Als ik maar het idee heb dat de baasjes weg gaan dan maak ik me alvast klaar. Ze zouden me toch niet vergeten? Mee op stap is toch veel leuker dan alleen thuis blijven.

Nou tot snel maar weer, liefs Mikki

 

 

Nytro heeft weer van alles beleefd

Nytro vertelt (14 ) 03 – 02 – 2013

De in Asten Nuytoen omstreken bekende troubadour Hans v Gorp heeft een lied getiteld “klote dagen”. Nou volgens mijn baasjes was dat vandaag voor ons van toepassing. Nou zullen jullie wel willen weten waarom, nou ik zal het jullie wel vertellen. Het begon vanmorgen al vroeg. Wij waren amper wakker en de brokjes net door de keel toen het baasje vertelde dat het weer examen was vandaag. Nou daar had ik echt geen zin in. Onderweg daarnaar toe deed ik alles perfect. Wij hebben een vaste plek waar we nog eventjes de puntjes op de i zetten. En het baasje was echt tevreden en hij had toch een beetje de hoop dat wij het vandaag toch zouden halen. Ondanks het feit dat ik er nog niet klaar voor was volgens hem. Nou die hoop werd door mij al vlug de grond in geboord. Na het gezamenlijke gedeelte waren wij het eerst aan de beurt voor het staan en betasten. De examinator was een vrouw en als die beginnen te friemelen kan ik niet stil blijven staan hoor. Daarna was het kom voor en aan de voet aan de beurt , dat was echt lachen . Ik rende heel hart op mijn baasje af en op het laatste moment draaide ik weg en begon ik aan een rondje over het veld. Leuk joh al die andere hondjes uit dagen. Volgens mij was mijn baasje niet zo blij. Spelbederver.!! Na nog wat kleine pesterijtjes van mij was het wachten op de uitslag. En wat denk je GEZAKT. Nou dat was einde VEG dacht ik nog. Maar nee hoor we beginnen weer opnieuw over twee weken. Dat is balen.  Na de middag mochten Ringo en ik met het vrouwtje mee naar het kanaal. Niet om te zwemmen nee hoor daar is het nu veel te koud voor. Nee langs het kanaal kunnen wij heerlijk rennen en spelen, en je komt er bijna niemand tegen in dit jaargetijde. Aan een zijweg ligt het terrein van PHV de Vrijbuiter. Dat terrein is afgesloten met een groot hekwerk met een hangslot erop. Maar Ringo en ik hadden toch ergens een gaatje gevonden om op het terrein te komen. Het vrouwtje bleef maar roepen en roepen totdat Ringo terugging naar haar, de schijtert. Ik dacht nu is ze toch al boos dan moet ze nog maar eventjes langer wachten. Ik vond het veel te leuk met al die konijntjes. Nu had het vrouwtje intussen uitgevonden hoe ze op het terrein kon komen. Ja, dan is de lol eraf. Nadat ze ook nog aan het prikkeldraad was blijven hangen was de maat echt vol. Haar woede was op het hoogtepunt. Jonge ,jonge wat was ze boos!!! Ik heb me de rest van de dag maar heel klein gemaakt en haar zoveel als mogelijk ontlopen. Morgen zal het wel gezakt zijn hoop ik.

Groetjes Nytro