Sancho’s verhalen (5)

 

Honden losloop terrein

06 – 08 – 2014

Hallo allemaal its me Sancho.

Het is al weer een hele tijd geleden dat jullie iets van mij gehoord hebben. Eigenlijk is er niet zo heel veel te vertellen. Afgezien van mijn regelmatige onvrijwillige duiken in het kanaal dan. Ik heb intussen wel het record. Je kunt maar ergens goed in zijn. Als de baasjes weg zijn zitten wij in de bijkeuken. Daar hangt een lang gordijn voor de deur tegen de zon. En vraag me niet hoe het kan maar in het gordijn zit een gat. Ik weet echt niet hoe dat gat er gekomen is, het was er opeens. Je moet het tegen niemand vertellen maar ik zat laatst met mijn hoofd in het gat En tot overmaat van de ramp heeft het vrouwtje er ook nog een foto van gemaakt ( foto van de maand augustus ) Nu ik het toch over foto’s heb, hadden jullie het gezien? Foto van de maand juni bij De Oldert en de NSC leuk joh zo met ons drietjes. En trots dat onze baasjes zijn. De laatste tijd gaan wij vaker alleen met het vrouwtje. Het baasje kan niet altijd mee. Die is dan moe of hij heeft het te druk met het honden losloop terrein. Ja hoor op dit veld kan je vrij rond rennen en lekker stoeien. Het is het eerste veld binnen de bebouwde kom en geheel aangelegd door vrijwilligers. Soms zijn er wel 20 honden op het veld, en dan gaat het er ruig aan toe. Ik geniet met volle teugen van dit mooi initiatief.

Groetjes Sancho.

 

Teddy verteld juli 2014

Hallo allemaal.

laat iets van me weten, na 8 weken opgehaald door wild vreemde mensen, nu ik ben maar mee gegaan. Zal wel zien waar ik terecht kom, eerst een hele lange auto reis. Mocht gelukkig op de schoot van wat nu blijkt mijn nieuwe De reis was lang zo’n twee en een half uur lang. Was blij dat we er waren. Kom daar meteen in een grote tuin, heel veel planten en bloemen, dit is even wat anders dan die ruime gras weide bij mijn thuis.Nou ik ben er nu 5 weken ik heb met elke plant zo langzamerhand wel kennis gemaakt, zal je vertellen de een smaakt nog slechter dan de ander. Maar ja ik ben jong en wil eerst alles uit proberen. Maar ja dat uit proberen mag eigenlijk niet van de baasjes. Als ze niet kijken probeer ik het toch. Ben intussen al goed zindelijk geworden, moet dan steeds aan een lijntje mee. Af en toe vergeet ik het, vooral als ik flink gespeeld heb met de buur kindertjes, dan ben ik blij en heel druk aan het spelen, ja en dan gebeurd er wel eens een ongelukje.  Dan ben ik blij dan komt er een mops bij te pas om de boel schoon te maken. Ik zal je vertellen dat vind ik leuk, kan ik mooi helpen de boel schoonmaken. Me eerst zwemles heb ik intussen ook gehad, was wel erg nat hoor, maar met dat warme weer best wel lekker.Nou zo is het ongeveer met me, ga nu de tuin weer in kijken of ik nieuwe streken kan verzinnen, in de vijver heb ik al gelegen, maar daar was ik zo uit, al die vissen om me heen is wel wennen.

Groetjes van,
Teddy

 

Bernard Alta van de Oldert (Beertje)

Beertje is geboren op 3 Augustus 2007. Wij hadden de kinderen beloofd een hond te nemen zodra we uit het huurhuis verhuisd waren. Tjeu en Jeanne kende ik nog van mijn studenten tijd, toen ik Maximiliaan (Max) bij hun gehaald had. De familie was helemaal niet bekend met Schnautzers, maar waren gelijk verkocht toen we voor het eerst in Milheeze op bezoek waren gegaan. In April 2010 zijn we naar Amerika verhuisd. Ik kan eerlijk zeggen dat niemand in de familie is er zo op vooruit gegaan als onze Beer. In Heerlen hadden we een piep klein tuintje met een drukke straat voor de deur. Hier is de gemiddelde tuin een half voetbalveld groot, waar hij en de kinderen naar hartelust kunnen ravotten. Bovendien wonen we aan het eind van een doodlopende straat, dus ook het verkeer is minimaal. Daar komt nog bij dat hier het dierenleven nog veel meer aanwezig is. Herten, konijnen, eekhoorntjes, stinkdieren, havikken, muizen, chipmunks, slangen, coyotes noem het maar op, en je ziet ze hier. We hebben zelfs zwarte beren die af en toe door de buurt lopen. Al die natuur om ons heen vind Beertje natuurlijk ook geweldig; er is zo veel te ruiken en na te jagen. Zo heeft hij al eens een chipmunk en een eekhoorntje te pakken gekregen. Met name de eekhoorn vinden we niet zo erg omdat het ervan stikt en ze eten al het voer op uit de vogel voederbak! Het zijn wat dat betreft echt ‘bullies’ en jagen alle vogels weg. Beertje zit dan voor het raam helemaal te trillen van spanning als hij buiten een eekhoorn aan de voederbak ziet hangen. Al dat wild heeft ook wel z’n nadelen, zoals toen we ‘s avonds laat nog een echte beer tegen kwamen. Dat was wel even spannend! Maar eigenlijk interesseerden wij die beer helemaal niet. Hij keek ons wel aan, maar liep toen gewoon door. Maar ja, zo’n groot beest op nog geen 5 meter van je vandaan ineens, daar schrokken we beiden wel van. We hadden hem helemaal niet horen aankomen en het is pikdonker ‘s avonds bij ons, we hebben geen straat verlichting bij ons in de straat. Wel mooi om te zien dat onze Beer er niet vandoor ging, maar bleef staan en begon te blazen en stoer te doen. Een andere keer liep ik met Beert nog een rondje ‘s avonds en toen ging hij er ineens vandoor, achter ‘iets’ aan. Nog geen minuut later kwam hij nog harder terug lopen. Ik schrok me dood omdat ik dacht dat er een pack coyotes (zie hoor je wel een jagen en jelpen naar erlkaar) of een echte beer achter hem aan zat. En nogmaals je ziet heel weinig ‘s avonds. Maar toen zag ik beertje heel moeilijk doen. Hij was maar aan het niesen en over de grond aan het glijden en zo. Toen ik dichterbij kwam begreep ik waarom: een stinkdier had hem vol in het gezicht gespoten. Niet te geloven wat een stank! Die avond hebben we hem nog 10 gewassen, maar het hielp allemaal bitter weinig en we hebben hem in de garage laten slapen. Het was niet uit te houden met hem! Ikzelf moest nog op de bank omdat ik teveel stonk van Beertje wassen!  Later heb ik trouwens geleerd dat je stinkdier stank het beste met tomatensap kan verwijderen. Weet je dat ook weer. ‘Men’ is hier niet zo bekend met de Schnautzer en we krijgen regelmatig complimentjes over de hond en hoe leuk hij wel niet is en goed hij eruit ziet (misschien een idee om hier een filiaal op te richten Tjeu??). Bovendien luisterd hij echt geweldig goed – met dank aan de consquente opvoeding van Nicole, z’n baasje. Al met al is Beertje de beste hond van de wereld en we zouden niet zonder ‘em kunnen!

Groetjes familie Braun

beer 1beer 2