Zoals jullie wellicht weten is 1 mei de dag van de arbeid. En dat hebben we geweten hier in het hoge Noorden. Niks geen regen, hagel, sneeuw en gladde wegen, Ineens brak de zon door en alles begon te groeien in de tuin. En dan moet er gewerkt worden. Gesnoeid moet er worden en dat doe ik samen met de baas. Niet dat die er zoveel zin in had, maar de bazin had geklaagd: “nou schijnt de zon en dan zit ik in de schaduw van die boom die boven het dak van de woning uitsteekt”. En als de bazin klaagt dan moet het gebeuren en zal het gebeuren,dat is inmiddels wel bekend hier. Dus, vanmorgen werd de motorzaag uit de schuur gehaald, de ladder tegen de boom en armdikke takken moesten het onderspit delven. En dan komt het mooiste: slepen met die takken, fantastisch! De baas zweten, ik er omheen dansen en de bazin maakt daar dan foto’s van. Wat ook fantastisch is: deze week kreeg ik een runderbot, met het vlees er nog aan en ter verhoging van de vreugde: gerookt. Dus dat smaakt! Maar als je dan een paar uur aan het kluiven bent geweest dan wil je wel even je zinnen verzetten en verleg je je aandacht naar andere zaken. De baas begon mijn kluif inmiddels wel erg onsmakelijk te vinden en wilde hem de andere morgen weggooien … de argeloze … volledig onvindbaar, mijn kluif! En hij vermoedde al dat een andere hond zo brutaal was geweest om mijn bot uit onze tuin te stelen. Onmogelijk natuurlijk, met al die hekken om de tuin heen. In opperste verbazing zag hij me in de loop van de dag weer met het bot rondlopen. Natuurlijk had ik hem de dag daarvoor verstopt en wel op een plekje die ze nog steeds niet hebben ontdekt. Tja, een schnauzer is best slim, al zeg ik het zelf.

Nou, de groeten maar weer,

Watcher Boaz