Kerstgroet van Dazzle

Lieve broertjes en zusjes, kerstgroet van DazzleHier is jullie hondezusje Dazzle weer met een gezellig praatje voor de kerst! Hoe gaat het met jullie? Met mij gaat het hondsgoed. Mijn baasjes vinden mij de liefste en mooiste ever en ik ben best al gehoorzaam, vinden zij. De kerstboom heb ik tot nu toe nog redelijk met rust gelaten. Maar soms, als ik de kans krijg, pik ik natuurlijk wel een leuk dingetje uit de boom! Maar stiekem hoor! Misschien hebben ze daarom wel geen glazen ballen in de boom gehangen wafwafwaf! Mijn tandjes zijn al aan het wisselen en ik weeg nu ruim 12,5 kg en ben 45 cm hoog! Ontzettend sociaal en dol op honden mensen en kinderen. Ik spring natuurlijk wel graag tegen alles en iedereen op, dat zijn de baasjes mij aan het afleren, jammer hoor! Nou, ik hoop dat jullie met jullie baasjes supergezellige dagen zullen hebben met veel wandelplezier en heerlijke “kerstbrokkenmaaltijden” en zien we elkaar dan ergens in mei bij de fam vd Oldert! Ik verheug me er al op! Kerstpoot van Dazzle 🐾🐾

Schnauzerfotos december 2020

Dessa: ben ik al niet groot geworden

 

Ook broer Derick groeit hard. En hij is heerlijk ondeugend zeggen zijn baasjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Djipsy: ra ra waar ben ik

Pepper; Ik ben twaalf jaar oud , maar dat zie je echt niet aan mij. Ik ben nog steeds actief bezig

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ayka wenst iedereen fijne feestdagen toe

Dazzle ; Fijne kerstdagen allemaal

 

 

 

 

Alba vd Oldert viert zijn 2de verjaardag

Beste Oldertjes,

Mijn naam is Alba, en ik ben geboren op 22 november 2018; Ja, jullie lezen het goed: ik ben vandaag 2 jaar! Voor mijn verjaardag wil ik graag een briefje naar de Oldertjes dicteren aan mijn vrouwtje…..Wel, ik ben dus jarig. Dit jaar mochten we niet naar de terugkomdag, wegens iets wat Corona of zo heet. Balen, want we hebben het daar vorig jaar fantastisch gehad. Leuk hotelletje, gewandeld, dan allerlei Schnauzers gezien, waaronder broertjes en zusjes, lang gewandeld, thuis plat gevallen: héérlijk weekend! Nu, dit jaar dus noppes. Niet dat er in Brussel niets te beleven is, integendeel. Druk man, druk! Blaffen naar de voorbijgangers van het kleine straatje, – wat doén die daar trouwens-, helpen met de was plooien, helpen stofzuigen, het huis bewaken, met de ezels spelen, de parking bewaken, vogels wegjagen, met de honden van dochter 1 en 2 spelen, meegaan op huisbezoek, daar de auto bewaken, ik weet niet hoe de bazen dit ooit zonder mij hebben kunnen doen. Vrijdag moest het vrouwtje ineens naar het tuincentrum. Ja, dan ga je mee, als je een béétje Schnauzer bent. Het kiezen van viooltjes is niet zo leuk, want dan moeten we binnen zijn. ‘Voet’ is niet mijn favoriete commando, zeker niet als ik onder die tafels met bloemen zou kunnen door sjezen, en iedereen begroeten. Maar goed, daarna konden we naar de bomenkwekerij: leuk! Keten, zo snel als ik kan. Dat was fun! Daarna moesten die bloemen geplant worden. Ik heb geholpen. Volgens de baas waren mijn gaten behoorlijk diep. #trots op mezelf…. Waarom de baas dan zo bedenkelijk keek, is mij een raadsel. Vooral omdat ZIJN gaten in die belachelijke manden zo klein waren. Gisteren is dochter 2 getrouwd. Dàt was prachtig. De 2 honden van dochter 1, en vandaag ook de hond van dochter 2 de hele dag in huis. We hebben ons rot geamuseerd, en meteen de tapijten ook een beetje anders gerangschikt. Ander vliegen ze toch maar in het rond. Een wandeling langs het spaarbekken zou ons goed doen, dacht de baas. Snuffelen, rondlopen, heerlijk spelen met mekaar: je kan het als hond niet veel beter hebben. Ondanks het feit dat ik niet meer in het spaarbekken mag springen. Vrouwtje was nogal pissed off toen ik dat eens deed, en daarna op de zetels van haar nieuwe auto sprong. Wat heb ik veel geleerd in die 2 jaar. Ik ben nu een echte huishond. Ik knaag niet meer aan stoelpoten, of manden. Ik kan soms al eens niét blaffen. Ik kan vrij goed ‘hier’ komen. Na mijn zwempartij in het spaarbekken volgde er een moeilijke week: elke dag 50 keer ‘ hier’ en ‘ hier’ en ‘ hier ‘ oefenen. Ik wéét het nu wel. Ik kan naar de maan huilen als de beste. De dierenarts beweert dat ik dat van de hond van dochter 2 geleerd heb, dat is een husky. Ze had nog nooit een Schnauzer horen huilen, zei ze. Trouwens, husky’s blaffen naar het schijnt niet. Ze huilen alleen. Wel, in onze roedel van 4 kunnen we nochtans een mooi concerto geven. Met Fauna haar diepe blaf als basso continuo. Ze weten toch niet alles, die dierenartsen….Wees gerust, Older-mensen, ik stel het goed.  Ik stuur jullie vele groeten, en hou jullie gezond. Keep safe! Nu moet ik snel naar de keuken, om de maaltijd te bewaken. Ter ere van mijn verjaardag zijn het kippenmaagjes, mijn favoriet, en restjes van de kip van vanmiddag. Ik ga alvast aan het fornuis liggen, dan schiet het misschien wat sneller op.

Met vrolijke groeten van ALBA!

En ook trouwens van de baasjes van Alba, vriendelijke groeten, en hou jullie gezond.

Sonja en Roger

 

Broer Derrick en zus Dazzle ontmoeten elkaar weer na 7 weken

Na zeven weken heb ik gisteren 7 november mijn broer Derrick weer gezien! Wat waren we superblij. Bij andere honden kijk ik altijd eerst wie het is, maar Derrick herkende ik meteen en we begonnen meteen met een innige omhelzing! We hebben heerlijk met onze baasjes gewandeld aan het strand, nou ja, wij hebben natuurlijk alleen maar gedold met elkaar. Wat een leuke ochtend was dat zeg! Na de wandeling gingen onze baasjes nog koffie to go halen, zodat wij nog achter elkaar rondjes konden rennen bij de afgang van het strand, we stalen de show bij alle bezoekers! Pootjes en knuffels van Dazzle én Derrick