Zorro heeft weer van alles beleefd

En dan ben je alweer 16 weken, 4 maanden oud. Wat gaat de tijd snel.
Zorro heeft al heel wat beleefd, eigenlijk teveel om op te noemen.
We gaan naar puppyles, dat gaat heel goed, hij luistert goed. Ook is hij regelmatig selectief doof, maar ook dat hoort erbij. We gaan regelmatig even in het veld wandelen, dat vind hij geweldig. Zonder riem gaat dan al heel goed, zolang er maar geen andere mensen en honden in de buurt zijn blijft hij bij ons. Met het mooie weer hebben we al een ritje in de cabrio gemaakt, ook heel interessant voor Zorro. Lekker uitwaaien! We gaan komende week een ringtraining doen, om te oefenen voor de Hanzeshow in Zwolle. Oja, hij heeft tijdens een wandeling zijn knuffeltje ook al in het kanaal laten vallen. Gelukkig lag hij er zelf niet in, met een stok gelukkig de knuffel er weer uit kunnen vissen.☺ En hij kan al met zijn kop op de salontafel komen, dus dat blijft ook een uitdaging om hem daar weg te houden.

Pootje van Zorro

😀

De belevenissen van Zorro bij zijn nieuwe baasjes

De eerste nacht is goed gegaan. Zorro jankte eerst wel, maar is daarna gaan slapen. Hij werd om 5.30 uur weer wakker.  De bench was nog helemaal droog. Al meerdere keren uitgelaten, hij plast en poept netjes buiten. Alleen plast hij tussendoor nog wel vaak in huis. Tijdens het spelen of gewoon als hij rond wandelt. Maar dat zal ook wel beter gaan na verloop van tijd. Hij eet lekker zijn brokjes op en drinkt veel water. Hij is terughoudend bij nieuwe dingen, maar als hij het eenmaal heeft gezien is het prima. Met wandelen vind hij auto’s die langs rijden nog wel een beetje spannend. Zorro is een gezellig vrolijk hondje.

Nacht twee is ook super verlopen. Een kwartiertje janken en dan heerlijk gaan slapen. Vanmorgen om 6.30 uur wakker gemaakt. Het gewone leven begint weer dus daar moet Zorro ook aan wennen. Hij plast en poept netjes buiten. Weet de weg terug naar huis al te vinden. Zorro is erg leergierig, maar ook lekker ondeugend. Rijdende auto’s worden al minder spannend en we hebben ook nog even een klein ritje in de auto gemaakt. Dit ging ook goed. Zorro heeft kennisgemaakt met de stofzuiger, die is helemaal niet eng. Ook heeft hij een tijdje achter het huis gespeeld in zijn eentje, dat was geweldig. Vooral de rond waaiende blaadjes zijn interessant.

Dikke knuffel en pootje Zorro!

28 januari 2019: Wat gaat de tijd snel, de eerste twee weken dat Zorro bij ons is zijn voorbij gevlogen.Hij groeit als kool, is inmiddels al 5,5 kg. Aan de grote van zijn poten te zien gaat hij nog wel een stukje groter worden. Al voelt hij zich al een hele kerel.Hij is voor de duvel niet bang! Hij blijft lekker ondeugend en lijkt zich er niet veel van aan te trekken wat wel of niet mag.Maar hij weet het donders goed, je aankijken en ondertussen gewoon nog twee keer een hapbeweging richting te gordijnen maken.Dan moet je wel oppassen dat je niet begint te lachen.Wandelen heeft hij nog niet zoveel zin in, als hij zijn behoeftes heeft gedaan wil hij wel weer lekker de warmte in.De sneeuw vond hij geweldig, vooral achter de sneeuwballen aan vangen.Achter het huis vermaakt hij zich wel prima.Ook begint hij zich steeds beter te vermaken met zijn speelgoed.Wat verandert hij snel zo in de eerste weken.We zijn dolblij met ons lekker ondeugend rakkertje.Voor diegene die zijn avonturen wil volgen.Hij deelt ze op intagram, avonturenvanzorro. Daar kun je hem volgen.Pootje van Zorro🐾=

Watcher Boaz verjaardag

Beste mede schnauzers en vooral die van het W-nest Katja van de Oldert,

20 augustus 2018; een blijkbaar bijzondere dag. De baas stond vanmorgen wat vroeger op dan normaal en toen hij de kamer binnenkwam werd ik vrij uitbundig geknuffeld. Vervolgens maakte hij het ontbijt klaar, zette koffie en waarachtig, voor mij kon er een stukje kaas af. Tja, mensen hebben van die gulle momenten en daar moet je als schnauzer van genieten. En dan gaan we de ochtendwandeling maken, naar het grote veld bij de Hoornse plas en daar tref ik dan altijd wel een mede-hond. Vanmorgen was dat Pip een Kooikerhond en daar kun je prima mee rennen. Na een uurtje rennen gaan we dan weer naar huis en heeft het vrouwtje koffie gezet; niet voor mij, maar mijn menselijke huisgenoten schijnen dat lekker te vinden zo op de vroege morgen. En tot mijn verbazing mocht ik zo maar naast de vrouw op de bank zitten en je vraagt je dan af: “wat is er in vredesnaam toch aan de hand?” Ik blijk jarig te zijn: drie jaar alweer. Dus broers en zussen van het W-nest, van harte gefeliciteerd!

Groet van Watcher Boaz

Boaz maakt wat mee !!!

Autobrand !

Volgens de rasbeschrijving is de middenslag schnauzer een waak- en begeleidingshond; waakzaam, maar zeker geen blaffer, met sterk ontwikkelde zintuigen en grote schranderheid. Wie zich een schnauzer pup aanschaft ziet een vrolijke pup, van amper acht weken, die vertedert, maar hoe het karakter zich de komende tijd zal ontwikkelen is toch maar afwachten. Of die waakzaamheid er inderdaad inzit zal pas blijken als de hond wat ouder is geworden.

Het nieuws van de achterliggende maanden kopte: “Het aantal autobranden in Nederland neemt toe. Tijdens de eerste negen maanden van het jaar 2017 zijn er 2808 auto’s in de fik gevlogen. Dat is al honderd meer dan in diezelfde periode van het jaar 2016. Autobezitters in Noord-Brabant en Zuid-Holland moeten het meeste vrezen dat hun voertuig in vlammen opgaat. Daar brandden dit jaar al resp. 506 en 465 auto’s uit, een klein deel ten gevolge mechanisch falen. Het merendeel ten gevolge vandalisme  of toedoen van een pyromaan.”

Eerste Kerstdag. Zoals gewoonlijk staat de baas vroeg op om het ontbijt klaar te maken met een stevige pot koffie. Ik (Watcher Boaz) ga dan alvast even mijn territorium in de tuin inspecteren op ongeregeldheden; je weet maar nooit nietwaar en de baas kan zich dan volledig wijden aan het besmeren van twee boterhammetjes voor hemzelf en één voor de bazin. En … het was niet pluis daar bij de tuin! Aan de andere kant van de schutting werd een fiets geplaatst! En dat hoort niet. Het plaatsen van fietsen is prima, maar niet tegen de schutting van mijn tuin en dus ging ik stevig te keer. Blaffen en grommen en ik moet zeggen voor een middelgrote hond heb ik een stevige blaf. En zoals dat dan gaat, de baas komt naar de tuin, spreekt mij vermanend toe en vertelt dat ik stil moet zijn omdat alle buren nog slapen. De argeloze … die baas van mij. Afijn, nog eens vijf minuten later werpt hij nogmaals een blik in de tuin en ziet daar een enorme rookwolk opstijgen. Brand! Concludeert hij. Tja, dat had ik hem vijf minuten geleden al willen zeggen, maar hij is nogal slecht in de hondentaal. En zoals dat dan gaat, voordeur open en concluderen dat er een auto in de fik staat  … en even later: politie erbij, brandweer erbij … en ik moet zeggen, daar zijn mensen dan wel weer goed in: brandje blussen.

Even later politie bij ons thuis … ze hadden geconcludeerd dat de brand was aangestoken … maar … dat de brand toch nog tijdig was geblust, voordat de benzinetank vlam had gevat. Eindresultaat: een gedeeltelijk afgebrande Volvo (gelukkig niet die van de baas) een fiets die nog steeds tegen de schutting stond en waarvan de eigenaar spoorloos was en de zekerheid dat een middenslag schnauzer (ik dus) schrander is, waakzaam is en zijn taak als verdediger van huis, tuin en de mensen van de roedel rustig aan mij kan worden overgelaten. Wel moet mijn baas nog leren serieus naar mij te luisteren als ik het sein ‘onveilig’ geef.

Groetjes Watcher Boaz

 

Wica vertelt

Wat leuk dat Watcher Boaz de groetjes doet aan mij.  Fijn om nog eens een keertje iets van hem te horen !Met mij gaat het ook prima hoor.  Ik ben inmiddels een echte dame geworden. Nou, met hier en daar toch een mannelijk trekje hoor : Ik doe soms net alsof ik niet hoor en maak een hoop rommel in huis. Nu ik wat ouder ben, heb ik een routine opgebouwd die me best wel bevalt.  ’s Ochtends, rond 7 uur mag ik uit mijn bench en leg ik me lekker met mijn rug tegen de verwarming om nog wat te soesen.  Om kwart voor acht vertrekt de bazin naar haar werk en wacht ik tot ook de baas naar beneden komt. Soms duurt dat best wel lang maar ik hoor hem dan ook ’s avonds pas heel laat binnenkomen na zijn werk en dan is het logisch dat hij nog wat blijft slapen. Ik vind het niet erg hoor.  Zo lekker met mijn kontje tegen de verwarming. Als hij wakker is, ben ik ook van de partij.  Ik volg hem door het ganse huis, ik ben dan ook een nieuwsgierige dame die niets mag missen.   ’s Middags komt mijn bazin weer thuis en vertrekt de baas naar zijn werk.  Mooi geregeld, vind ik, dan heb ik lekker de hele dag gezelschap want alleen zijn vind ik maar niks.   Ik heb er geen moeite mee om geen streken uit te halen als iedereen weg is, maar vind het ontzettend vermoeiend.  Het huis bewaken is niet zomaar een taakje, het is iets dat heel erg serieus genomen moet worden.  Ik ben dan ook heel blij als mijn baasjes terug zijn want dan kan ik eindelijk eens een verkwikkend slaapje doen. Ze noemen me over het algemeen een heel brave hond en ik krijg dan ook honderden complimentjes per dag.  Maar ik heb natuurlijk mijn eigen willetje en soms botst het wel eens met mijn baasjes.  Zo wil ik altijd spelen als mijn bazin buiten is maar soms wil ze niet met mijn balletje gooien en dan ben ik razend.  Ik probeer haar dan in de handen te bijten, en ik meen het hoor, ik zal en moet spelen en ik geef niet op.  Mijn bazin heeft alles geprobeerd om me dat af te leren, maar ik kan er niks aan doen, ik word zot van razernij.   Nu heeft ze het toch wel gevonden zeker.  Ze spreekt me heel rustig toe en wacht tot ik helemaal gekalmeerd ben.  Tegen zoveel lieve woordjes kan ik niet op en ik begrijp dan ook wel dat ik te ver gegaan ben. Ik moet trouwens niet klagen, met 4 mensen in huis ben ik echt een verwend nest.  Er is altijd wel iemand die met me wil knuffelen of spelen en ik voel me echt een bofkont.  Vooral Anke vind ik de max.  Zij ziet me zo graag dat ze het niet over haar hart krijgt om me terecht te wijzen als ik iets verkeerd doe.  Ik geef het toe: ik maak hier dikwijls misbruik van.  Zo weet ik dat, als ik één van haar schoenen meeneem, ze deze terug wil in ruil voor een snoepje.  Leuk hoor! Mijn dagelijkse wandeling is ook altijd de max. Ik ben echt fier dat ik zo mooi aan de leiband kan lopen want dat vinden mijn baasjes erg belangrijk.  We gaan heel vaak naar een natuurgebied in de buurt en daar mag ik dan lekker loslopen.  Mijn baasjes zeggen dat ik moet opletten dat mijn neus niet afslijt want ik snuffel er op los.   Vorige week heb ik zelfs bewezen dat ik een ontzettend goede schaapsherder zou kunnen worden.  Er stonden een 20-tal schapen in een weide en ik dacht “kom laat ik eens proberen”.  In een mum van tijd had ik ze allemaal in een hoekje gedreven.  En fier dat ik was. Als één van mijn baasjes ’s avonds een snoepje in mijn bench legt kruip ik er weer lekker in.  Ik vind het helemaal niet erg om in mijn bench te liggen ’s nachts. Ik kan dan rustig slapen en weet dat ik niet moet waken. Zo, ik kan nog uren vertellen, maar ik leg me weer even met mijn kontje tegen de verwarming.

Groetjes aan alle schnauzers en hun fans en tot gauw,

Wica