Welkom op de website van Schnauzerkennel van de Oldert.

Er is weer een prachtig verhaal binnen gekomen van Joy.

Lees het op de pagina Foto`s en verhalen

Ook is er een mooi gedicht te lezen over de schnauzers Ringo en Nytro en nog meer schnauzerverhalen

Er zijn mooie filmpjes te zien van onder andere de pups van Fleur 4 dagen oud op www.youtube.nl onder de vermelding van cinemakoos

Ivar – Ellen v.d.Oldert heeft het weer uitstekend gedaan op de tentoonstelling op 6 november in Bleiswijk beste van het ras en zijn derde CAC- CACIB. Als Ivar 27 maanden is en hij krijgt weer een CAC, dan is Ivar NL. kampioen.

Goed Nieuws!!! Als alles goed gaat krijgt Ellen rond 29 februari 2012 een nestje pups

Er kunnen nog steeds foto`s ingestuurd worden voor de schnauzer van de maand januari 2012

Alweer een jaartje joy met onze Joy

Zoals voor bijna iedereen wel geldt, vliegt de tijd voorbij. Maar zo snel als het afgelopen jaar is gegaan!!!

Het eerste jaar met onze middenslag p/z pup Ijoy-Ellen van de Oldert is met stappen omgegaan. De puppytijd, zindelijk maken (ging trouwens bijna vanzelf) de cursussen, de eerste keer loops, trimmen en het puberen en het NIET luisteren. Allemaal fases waar je doorheen gaat, naast het enorme plezier van het hebben van een heerlijke pup.En dan is ze zomaar één jaar oud. Op naar het tweede jaar, dat achteraf helemaal snel gaat. Je merkt, dat je hondje echt je maatje gaat worden. Je gaat elkaar steeds beter kennen en je gaat steeds beter naar elkaar luisteren. “Hé, jullie hond luistert goed , wat een verschil met een poosje terug!” horen we geregeld van onze medewandelaars. En” Wat is het een geweldig beest, zo vrolijkerd met zo’n leuke kop!” komt er minstens even vaak achteraan. Natuurlijk hoef ik niet te vertellen, dat wij daar dan stralend op antwoorden. Op de hei speelt ze met elke hond, die ze maar tegenkomt. Maar ze kan zich ook als een écht Gooisch hondje gedragen. Zo af en toe ga ik wandelend naar Laren om even te winkelen, samen met Joy. Als een dame kijkt ze dan in elke spiegel, die ze tegenkomt en het kost haar ook geen moeite om bij het verlaten van de winkel een sjaal of een T-shirt mee naar buiten te smokkelen. ( echt gebeurd hoor! en het alarm ging ook nog af) . Dus onze Joy is al geen onbekende meer in haar omgeving. In en om het huis heeft ze ook aardig haar plekje gevonden. Natuurlijk stiekem toch op de stoel , als wij het niet zien. Haar maniertjes om aan een extra brokje te komen, nemen ook nog steeds toe, zoals ook haar waakzaamheid. Maar het heerlijke is, dat ze zo fantastisch reageert op kinderen. Dat is een feest op zich. Ook het omgaan met andere (dier)lotgenoten gaat geweldig. Zo heeft ze een innig contact met een nestje jonge katjes opgebouwd. Tijdens onze wandeling langs de weilanden, ontmoet ze dagelijks drie van die jonge dingen. Ze lopen dan onder en langs Joy en gaan heerlijk naast elkaar zitten op een boomstam. Jammer genoeg lukt het ons nog steeds niet om er een foto van te maken. Wie weet komt ie nog eens. Ook komt ze nog steeds de trap niet op, tot afgelopen oudejaarsnacht. Het vuurwerk was de aanstichter. Elke keer nog zo’n verlate knal werd haar teveel en om drie uur voelde ik opeens een klap op mijn arm en ja hoor….. daar stond Joy. Ze sprong met een kwispelende staart tussen ons in en dacht, dat ze het wel voor mekaar had. Maar dat had ze toch mis. De baas bracht haar meteen weer naar beneden en na een preek bleef ze keurig in haar mand liggen ONDER aan de trap. Onze dappere schnauzer!Het leuke is, dat wij met de komst van Joy , niet zomaar een schnauzer hebben gekregen, maar wel één met een website.( www.schnauzerkennelvandeoldert.nl) Het geweldig leuke ervan is, dat je er nu een hele schnauzerfamilie bij hebt. Het volgen van elkaars wel en wee is toch wel heel bijzonder. Het begon al met het bekijken en het volgen van de foto’s van “ons” nest. Ook het lezen van het Schnauzerblad doen wij met veel plezier. Het rolt al zo’n twintig jaar bij ons door de bus. Heerlijk om de verhalen te lezen over de mede schnauzers. En….zo af en toe wat te kunnen lezen over je eigen hondje is toch wel heel bijzonder!

Groetjes Trudy van veen