Oldertjesdag 2019

OLDERTJESDAG 2019

Wat hebben we weer genoten van onze jaarlijkse Oldertjesdag. Dit jaar met de nestjes van Penny Y nest, Xandera Z nest en Wietske de A nest. Van een kleine pup naar een volwassen middenslag schnauzer. En ook weer allemaal verschillend. Ik denk voor onze gasten ook erg leuk om de verhalen te horen van broertje/zusje van hun schnauzer. Wel elk jaar weer jammer door de drukte dat we maar eventjes met iedereen persoonlijk een praatje kunnen maken. Dit jaar hadden we een foto wanndeltocht uit gezet. jammer van het regenbuitje onderweg. Maar al bij al viel het wel mee met het weer. De fototocht bleek moeilijker als verwacht. Houden we de volgende keer rekening mee. Ook hebben een paar groepen wat kilometers meer gelopen omdat ze de weg kwijt waren. Maar gelukkig kwam iedereen uiteindelijk bij de rustpauze weer uit. We willen graag Gerrit weer bedanken voor het mee helpen om de tocht uit te zetten. Willemien voor het helpen de hele dag, Bianca voor de heerlijk eigen gebakken cake. En natuurlijk Matjeu en Chantal voor het heerlijke eten.Het smaakte voortreffelijk. Ook onze gasten met al die Oldertjes schnauzers hartelijk bedankt dat jullie er waren. Het was top!!! . Onder de foto`s van De oldertjesdag 2019 is het verhaal van Silvia te lezen over haar ervaringen van deze dag. Bedankt hiervoor.

Oldertjesdag 2019

Afgelopen zaterdag was het zover, de Oldertjesdag 2019. Voor ons en Zorro de eerste keer weer terug in Brabant. We gingen al vroeg op weg vanwege de afstand, Drenthe-Brabant, we hadden er zin in! De ontvangst was goed, een heerlijk bakje koffie met zelfgebakken cake. Ook aan alle Schnauzers was gedacht, zij kregen ook een heerlijk koekje. Zorro had bijna geen tijd om een koekje te eten, hij had het veel te druk met alle andere Schnauzers. Zorro kon het goed vinden met zijn zusje Zendaya en die mocht de tocht ook met ons meewandelen. Daarna werden we in groepjes ingedeeld om een puzzeltocht te lopen. We kregen het eerste deel van de route mee, met foto’s die we onderweg tegen zouden komen en een aantal vragen. Wij zijn onderweg een keer verkeerd gelopen en kwamen al in het tweede deel van de route terecht. Nou ja, hadden we die vragen ook maar vast beantwoordt. ;-). Uiteindelijke hebben we de rustpost toch gevonden, daarna moesten we langs het water teruglopen, ojee, daar waren we ook al geweest. Hoorde eigenlijk ook bij deel twee. Zorro vond het allemaal prima, heerlijk wandelen met allemaal Schnauzers om hem heen, een groot feest! Bij de rustplaats werden we weer goed verzorgd met een hapje en een drankje. Na ontvangst van het tweede deel van de route werd de tocht weer vervolgd. Bij aankomst bij de kennel stond er een heerlijke maaltijd op ons te wachten. Daarna werden de groepsfoto’s gemaakt van alle nesten en natuurlijk met zijn allen. Zorro ging ook nog even op de foto met Ivar, zijn vader en Xandera, zijn moeder. De prijsuitreiking volgde, wij werden vierde, maar volgens mij hadden we gezien de afstand die we gelopen hebben wel eerste mogen worden. 11, 5 km doordat we een stuk extra hadden gelopen. ( wil niet gelijk zeggen dat we verdwaald waren J). Maar dat mocht de pret niet drukken.

Tjeu en Jeanne en alle anderen die mee hebben geholpen bedankt voor de gezellige goed verzorgde dag!
Moe maar voldaan vertrokken we weer richting Drenthe!

Oldertjesdag 2018

Wat was het een fantastische dag, zo ontzettend leuk om al die Oldertjes Schauzers weer te zien. Vooral de pups, inmiddels volwassen schnauzers van 1 jaar van moeder Wietske was super om die weer terug te zien. Van pup naar een volwassen schnauzer. jammer dat niet alle pups van Wietske aanwezig konden zijn.
Het was een warme Oldertjesdag, daarom was de wandeling met vragen wat ingekort. De route was dit jaar helemaal anders.Geen grote plassen om in te duiken maar wel veel langs de sloten gewandeld en daar hadden de meeste schnauzers ook geen probleem mee om in te duiken.Na terugkomst en iedereen de vragenlisten hadden ingeleverd en van een drankje waren voorzien, stond er een heerlijk maaltijd klaar geschonken en gemaakt door Matjheu en Chantal uit België.  Was heerlijk. Bedankt nogmaals. Na de vragen met goede antwoorden door Gerrit gemaakt en uitgelegd aan de gasten was het tijd voor de prijsuitreiking Groep 4 de waren de winnaars van Oldertjesdag 2018.

Het was een super gezellige dag. Nogmaals iedereen bedankt voor jullie komst en voor de hulp op deze dag.

De eerste foto`s plaats ik natuurlijk meteen . De rest volgt en ook de verhalen natuurlijk.

Groetjes Tjeu en Jeanne 

 

               

Pups van Wietske en Mousse

  

En super leuk al die leuke reactie die we na afloop binnen kregen. hier een paar daarvan.

Oldertjesdag op 26 mei2018

Beste Schnauzervrienden, laat ik me eerst maar even voorstellen: mijn naam is Boaz en ik ben een middenslag schnauzer peper en zout. De naam Boaz kreeg ik van mijn bazin. Helemaal tegen de regels in natuurlijk, want de Van de Oldert-fokker, (Tjeu en Jeanne) had al ver vóór mijn geboorte gezegd dat ik een naam moest krijgen beginnend met een W. Nou heeft mijn bazin aanvankelijk nog een poging gedaan dit te ontwijken door te zeggen dat bij het uitspreken een W en een B wel heel erg op elkaar lijken, maar Tjeu en Jeanne bleken  niet om te kopen. Gelukkig is mijn bazin getrouwd met een hele slimme man en die bedacht dat een schnauzer een waakzaam karakter heeft en dus een waker is, vandaar dat mijn stamboom-naam is: Watcher Boaz –Katja van de Oldert.  Misverstand opgelost.
Oké dit even ter inleiding. Het was dus de jaarlijkse Oldertjesdag waarop ditmaal alle eigenaren van het X-nest (8 pups van mijn zus Wietske) waren uitgenodigd, want als fokker ben je natuurlijk heel nieuwsgierig hoe zij, van het X-nest, zich hebben ontwikkeld. Nou waren helaas niet alle X-nest eigenaren in staat om op de 26e mei te komen, waardoor er nog ruimte was voor een aantal ouderejaars. Om 13.00 uur moesten we aanwezig zijn en de bazen schuiven dan onmiddellijk aan voor koffie, thee en vlaai, want dat laatste hoort erbij, daar in het verre zuiden van Nederland. Wij, schnauzers moeten dan op zoek naar een bak fris water, meer zit er op dat moment niet in, want er moet gelopen worden, kilometers door velden met hoog gras, bossen en zandpaden. Niet los rennen, nee aan de riem en dan zakt het tempo want mensen kunnen niet zo hard rennen als wij. In groepen van ongeveer vier honden op pad. Zij van het X-nest gaan als eerste van start. Als laatste volgen de oudgedienden. Wandeltempo en nu en dan even een kort oponthoud om een puzzel op te lossen. Moeilijke puzzelvragen, dat zag je aan de gezichten van de baasjes. Vooral de baasjes van het X-nest hadden het er moeilijk mee. Tja, de eerste keer he.  De ouderejaars hadden in het verleden al ervaring opgedaan met die moeilijke vragen en die hadden hun maatregelen genomen. GSM in de broekzak en nu en dan even de vraag doorspelen naar mister Google. Logisch dat de groep van mijn baas heeft gewonnen.
Halverwege de tocht even pauze. Tjeu staat als een echte barman achter de tafel en voorziet alle mensen van een drankje. Wij schnauzers krijgen van kleinzoon Stan een hondenkoekje (en als je even aandringt zelfs twee) er staat voor ons een melkbus vers water en wat niet mag, maar we toch doen … even een duik in de sloot.

 
En dan gaat het weer verder, het tweede deel van de puzzeltocht tot we eindelijk weer bij de boerderij Van de Oldert komen. Nou was er onderweg ook een vraag: wat is er aan de hand met een hond die op zijn rug gaat liggen en urine laat lopen? Nou, dat wisten ze wel, die bazen van ons … een onderdanige hond. Kijk, en dat vind ik nou niet bij een schnauzer passen, dus dat hebben we na afloop even met mijn vader Fletcher Chapiro  (was blijkbaar James)  besproken en die zei tegen ons: “Wacht maar af, ik zal ze wel even laten zien hoe een echte schnauzer dat doet”. En ja hoor hij tilde zijn poot op en plaste tegen het been aan van Tjeu. Dus dat was ook weer geregeld.


Daarna gingen ze allemaal eten en toen kwam de prijsuitreiking … hondensnoepjes, kauwstaafjes, speeltjes en meer van dat spul in een mooie tas met daarop de kennelnaam. En dan samen weer naar huis. De één naar het hoge noorden, de ander naar België en de rest daar ergens tussenin. Oh ja, ik heb ook nog even een poging ondernomen om met mijn moeder in gesprek te komen, maar die deed net of ze me niet meer kende … zouden honden ook last van dementie kunnen krijgen?

In ieder geval weer veel dank aan Tjeu en Jeanne die er voor hebben gezorgd dat het dit jaar ook weer een onvergetelijke dag werd.

 
Groet van Watcher Boaz

 

 

OLDERTJESDAG 2018 

 Vandaag was het dan zo ver,oldertjesdag. Dat is iedere keer weer een mooie gelegenheid om bij praten over, je raadt het al: schnauzers! Maar ook over veel andere dingen wordt gekletst. De puzzel-wandeltocht is altijd gezellig, er wordt vooral veel gelachen en gekletst. Ondertussen probeer je de vragen zo goed mogelijk te beantwoorden,  wat niet altijd makkelijk is. Daar gaat het ook niet om, het is meer het plezier dat je samen met je hond hebt.  Als je   vaker mee hebt gedaan tref je altijd wel “oude” bekenden en dat is heel leuk. De verzorging voor, tijdens de pauze     en bij terugkomst, is altijd zeer goed. Ook dit jaar was het weer top. Tot nu toe boften we iedere keer met het  weer. De keren dat wij meededen (ongeveer 8x) was het iedere keer zonnig en lekker wandelweer. Het was deze        keer zelfs wel erg warm. Dat mocht de pret niet drukken. Wij waren groep 1 en werden 2e. Dus nog niet eens zo          slecht, al gaat het daar niet om. Het is vooral de leuke middag en het bijkletsen met elkaar dat telt.                                 

Tjeu en Jeanne, het was weer geweldig! Ook dank aan allen die geholpen hebben met alles om het succesvol te  laten verlopen! Tot “Olders” en groetjes van Anja en Martien en groep 1.

 

Wij hebben 8 jaar geleden een snautzer bij Tjeu en Jeanne gekocht. Hebben de eerste keer kennisgemaakt met de “Oldertjesdag”

Superleuk en goed verzorgd.

We hadden zo’n leuk contact met Tjeu en Jeanne dat ze vroegen of onze dochter: Elke met een hond van hen ‘ringtraining ‘wilde doen. Dit heeft ze met 4 honden gedaan met veel plezier. Ze is ermee gestopt vanwege school en stage. Omdat wij de ” oldertjesdag” zo leuk vonden hebben wij aangeboden om te helpen. Dit hebben we nu 5 keer met veel plezier gedaan. Nu helpt de vriend van onze dochter ook voortaan mee.  (Alleen zaterdag kon hij niet was verasingsfeest voor Elke aan het organiseren) Het is leuk om te zien hoe liefdevol alle baasjes met hun honden omgaan. Ook het enthousiasme waarmee Tjeu en Jeanne zo’n dag organiseren. Het is beslist geen straf om mee te helpen. Zeker ook omdat je steeds oude bekende terug blijft zien. 

Wij zijn van  plan nog even door te blijven gaan met helpen. Bijkomend voordeel is dat we voor onze sponsering ivm Alpe dHuZes nog wat extra geld hebben opgehaald.

Jeanne en Tjeu ga zo door.

Groetjes Jan wilm,Elke, Angelien.

Oldertjesdag 2016

img_1977oldertjesdag-groep  OLDERTJESDAG 2016

oldertjesdag-groepsfoto

Wat was het weer een super geslaagde dag, Fijn om alle Oldertjes schnauzers weer terug te zien met hun baasjes.  De ene lijkt op zijn broer of zus en de andere weer niet. We hebben genoten, en hopelijk jullie ook allemaal.
Bedankt allemaal. en wie weet tot volgend jaar. Is er plek over dan zie je dat op deze website.

Wat de foto`s betreft , jammer genoeg zijn de groepsfoto`s `van de broers en zussen heel wazig. Maar dank zij de familie Hummel toch nog een paar duidelijke foto`s. Verder zijn alle gemaakte foto`s welkom.

 

 

oldertjesdag-16   oldertjesdag-7 oldertjesdag-6 oldertjesdag-5 oldertjesdag-4 oldertjesdag-3 oldertjesdag-2oldertjesdag-9oldertjesdag-8

oldertjesdag-0

oldertjesdag-6

oldertjesdag-14

oldertjesdag-11 oldertjesdag-12 oldertjesdag-13

katja-pups

Pups Ktaja

penny-pups

Pups Penny

 

oldertjesdag-winnaars

 

oldertjesdag-15

 

 

Oldertjesdag 11 september 2016

(Een verslagje vanuit het perspectief van Oscar)

 Wat een dag, heerlijk. Wat hebben wij (baasjes en de schnauzertjes) genoten. Wij werden om 13.00 uur verwelkomt met koffie en heerlijke “flappen”. We konden zelfs kiezen uit drie verschillende soorten “flappen”.  Wat een ontvangst. En dan het weerzien van broertjes en zusjes uit de verschillende nestjes. Het werd ontzettend veel gesnuffeld, gespeeld en ook af en toe tegen elkaar gebromd. Ach ook dat hoort erbij, zeker tussen reutjes.  Sommige werden door hun baasjes in de kennel ondergebracht maar met elkaar ravotten was veel leuker. Nadat onze baasjes van de heerlijke koffie met “flappen” hebben genoten moesten wij samen aan het werk.  Wij werden in 5 groepen ingedeeld en de leider van de groep kreeg de routebeschrijving van een puzzeltocht overhandigd. Puzzeltocht? 9,1 km. Wouw. Zouden de baasjes deze weg wel kunnen lopen? En dan ook nog vragen beantwoorden? Een hele opgave voor onze baasjes. Wij schnauzertjes liepen lekker door. Er was zoveel te zien en te snuffelen. Nadat de leden van de groep elkaar gevonden hadden gingen wij op pad. Al de eerste opgave was ontzettend moeilijk. De baasjes moesten het ras van een hond raden. Gelukkig hadden de baasjes hun iPhone bij zich (belachelijk).  Maar zelfs met hulp van de technologie bleek het antwoord nog dikwijls onjuist. Oké. Op naar de volgende opgave. Pffff weer zo’n vraag. Nou ze bleven maar doorgaan met de iPhone. Ze wisten gelukkig wel het verschil tussen een reu en een teef. Jippie punten!!!! Eindelijk na 4 km pauze. Wij werden wederom verwelkomt met drankjes (voor de baasjes) en water en snoepjes voor de hondjes. Ook daar toch weer een vraag en…….weer fout. Nu wij allemaal uitgerust waren konden wij de laatste 5,1 kilometer ook nog afleggen. Ook deze weg ging weer door bossen en wandelpaden. De wandeltocht was prachtig uitgezet. Door de bossen en tussen de bomen door, op wandelpaden langs een prachtig meer. MEER? Wacht even. Pauze!!!! Wij schnauzertjes allemaal van de riem en heerlijk in het water geplonsd. Het was prachtig om te zien hoeveel plezier wij, de hondjes, in het water konden beleven. Toen wij bij de ‘Oldertjes’ arriveerden werden we ontzettend in de watten gelegd. Iedereen kon kiezen wat hij wilde drinken en er werden soep, belegde broodjes en broodjes met kroketten gereikt. Wat een feest voor de baasjes.
Als laatste de prijsuitreiking. Er waren prachtige prijzen zoals: voor iedereen een ‘Oldertjestas’ vol met inhoud, knuffeldieren, speeltjes en uiteraard brokjes voor de schnauzertjes.  Iedereen had het ontzettend naar de zin.
Voldaan en best wel vermoeid reden we ieder weer terug naar waar we vandaan gekomen waren, mijmerend over een gezellige dag, mooi weer en leuke ontmoetingen.

Bedankt Tjeu en Jeanne voor de prachtig georganiseerde ‘Oldertjesdag 2016’ en jullie gastvrijheid.

Tot 2017

 

OLDERTJESDAG OP 11 SEPTEMBER 2016

Als je een willekeurig iemand op deze wereld zou vragen wat de datum 11 september (nine eleven) hem zegt, dan is de kans groot dat het antwoord zal zijn: “dat is de datum waarop vijftien jaar geleden twee vliegtuigen de Twin Towers binnen vlogen, met als gevolg ca. drieduizend slachtoffers”. Weinigen op deze wereld weten dat er ook nog leuke dingen gebeuren op die elfde september. Het is namelijk de datum waarop dit jaar de Oldertjesdag werd gehouden. Onderstaand de visie van Watcher Boaz op deze dag:
Ik ben inmiddels ruim een jaar oud, heb het grootste deel van mijn puberteit achter de rug en vond het tijd worden om een bezoek te brengen aan mijn moeder Katja, om daar gelijktijdig al mijn broertjes (Willem en Whisky) en zusjes (Wietske, Wies, Wica, Wopke die Flo wordt genoemd) te ontmoeten. Helaas was Wendi (uit Baflo) afwezig en ook nog een andere zus die helemaal in New Zeeland woont. Op zich niet zo erg want ik versta geen Gronings en geen Engels. Tja, dat heb je zo met een Duitse schnauzer. Naast al die broertjes en zusjes trof ik tot mijn verrassing ook nog een aantal nazaten van tante Penny … in mensentaal zullen dat wel neefjes en nichtjes zijn (Vance die Oscar genoemd wil worden, Verdi, Valerio en Venya). Een flink aantal jeugdigen dus en zoals dat vaak gaat kwamen er nog een aantal oud-gedienden bij, waar ik de namen niet van heb opgeschreven. Een jaarlijks terugkerend festijn: de Oldertjes-dag; zeg maar een soort terugkomdag. Overigens van geheel andere aard dan de terugkomdagen in de mensenwereld. Daar betreft het vaak een bepaald automerk waar bepaalde onderdelen niet meer goed functioneren. Nou, zoals ik het bekijken kon functioneren alle onderdelen nog prima bij mij en de overige schnauzers op de Oldertjesdag.
Mijn moeder Katja keek me aan of wilde ze zeggen: “wie ben jij nou weer!” Dus, zoals dat een hond met goed ontwikkeld reukvermogen betaamt, drukte ik vlot mijn neus onder haar staart en die geur stond mij wel aan … Katja was er overigens niet zo van gediend. Afijn, die ontmoeting met al mijn soortgenoten was van korte duur, want de mensen (Tjeu en Jeanne) hadden bedacht dat er deze dag (zondag!) gewerkt moest worden. Een wandeling van ruim negen kilometer! De mensen waren daar wel goed op voorbereid, hadden te drinken gehad en de maag verder gevuld met enorme fruitkoeken … zal wel iets te maken hebben gehad met een luxe bakprodukt uit Brabant. Het ging er goed in bij al die mensen, er bleef niks over: voor mij en de andere honden: hond in de pot dus, met een lege maag op pad. Maar in de dierenwereld is dat normaal … is de maag gevuld dan moet er gerust en geslapen worden. Zo zie je maar weer: de mens staat ver van de natuur af.
Dat ze niet veel van de natuur afweten bleek al gauw toen er tijdens de wandeling vragen moesten worden beantwoord. Een puzzeltocht met plaatjes en daarbij de vraag: ‘wat voor hondenras is dit?’ Was het multiple choise geweest met drie te kiezen antwoorden dan was het wellicht nog wel gegaan, maar die bazen van ons kennen alleen maar de schnauzer, maar andere rassen?! Ho maar. En om het geheel nog moeilijker te maken gingen de vragen moeiteloos over naar de rubriek vogels (hoeveel soorten komen er voor in de Peel) en kwamen tenslotte uit bij Monique v/d Ven. Vele bazen van ons hadden nog duidelijk het beeld van Turks Fruit op het netvlies, maar dan heb je het ook wel gehad. Wat ook gigantisch tegenviel waren de bordjes van StaatsBosBeheer: honden aan de lijn!. En dat terwijl 11 september dit jaar op een zondag valt. Dus we hebben maar aangenomen dat de man/vrouw van StaatsBosBeheer vandaag wel van zijn/haar vrije dag zou genieten. Willem en Wies namen in ieder geval de vrijheid en doken in het water van een zandafgraving. Tjonge, zo’n natte schnauzer wordt ineens een stuk dunner!
Halverwege de tocht: pauze. Voor de honden een bak water en hondenkoekjes van Stan. De meeste hondenbezitters lurkten aan een flesje, maar ik zag er ook een paar met een heel klein glaasje … waarschijnlijk om weer wat op krachten te komen van de eerste vijf kilometer.
En dan het tweede deel van de puzzeltocht. Ik vraag me toch af wat er in al die flesjes heeft gezeten van onze baasjes. Bij de vraag hoeveel bordjes met daarop de tekst “streng verboden te zwemmen” er te zien waren geweest, had een groep 11 bordjes geteld, terwijl er volgens de opsteller van de vragen er vijf hadden moeten staan. Nou kan het ook zijn dat de opsteller der vragen niet verder kan tellen dan vijf, want mijn baas (die er elf had geteld) is meestal nogal goed met cijfers.
Op het einde van de dag: alle bazen weer om de tafel met soep en broodjes kroket of frikadel. Voor ons slechts een bak water … maar dat werd weer goed gemaakt tijdens de prijsuitreiking. Nou werd onze bazen eerst verteld dat hun kynologische kennis van zeer laag niveau was, maar toch nog zo goed (waarschijnlijk ten gevolge de vraag over Monique v/d Ven) dat er een eerste prijs gehaald was en zelfs drie tweede prijzen. Dus moest er nog een extra vraag aan te pas komen om uit te maken wie nou 2e, 3e en 4e was geworden. Nou was de commissie erg scheutig want er was zelfs een vijfde prijs en voor de niet-winnaars een troostprijs. En die prijzen … gerookt bot om te kluiven, varkensoren, hondenkoekjes en dat alles in een fraaie oranje Oldertjesdag tas.
11 september … als mensen met verschillende achtergronden, verschillende leeftijden, verschillende opleidingen, arm of rijk, één ding gemeen hebben: de liefde voor hun schnauzer, dan moet het wel een geslaagde dag worden … de Oldertjesdag.

Een groet voor allen,

Watcher Boaz

 

 

Hallo allemaal,

Daar ben ik eindelijk weer eens. Werd ook wel tijd zei mijn vrouwtje. Ondertussen zelfs al 1 jaar geworden, de tijd vliegt. En tja.., na wat ik zondag 11 september allemaal heb meegemaakt, kan ik ook niet andersJ dan weer eens van me laten horen. Mijn vrouwtje zei dat we naar de Oldertjesdag zouden gaan en dat ik dan mijn broertjes en zusjes zou zien. Snapte niet precies wat ze bedoelde, maar als ik mee mag vind ik het nog al eens snel goed. Iedereen weet dat ik gek op mensen ben en zo mogelijk nog gekker op honden, maar eerlijk is eerlijk, schrok toch best wel even toen ik zag hoe druk het was. Had zowaar even tijd nodig om dit te laten bezinken. Wat een feestje zeg! Na een kopje koffie/thee en ‘een lekkere flap’ voor de mensen gingen we in groepjes op pad. Het was een puzzel/wandeltocht zei mijn vrouwtje, maar wederom geen idee wat dat nu precies was en ik trok me er eerlijk gezegd ook weinig van aan, had het veel te druk met spelen en rennen met Wietske, Wica en Whiskey. Achteraf begreep ik dat mijn vrouwtje van die puzzeltocht ook weinig begreep en daar wáár ze haar mond open had gedaan, het nog fout was ook.., oeps! Maar goed, zoals gezegd, ik heb lekker rondgerend, soms ook lekker los (sorry boswachter) en soms aan de riem. Ongeveer op de helft kregen alle mensen wat te drinken en wat lekkers en wij kregen allemaal van Stan water en lekkere snoepjes en dat lustte ik wel! Na de pauze toen begon het feest pas echt.., zwemmen!!!!! De drie zusjes en de grote broer, allemaal samen lekker door het water, HEERLIJK!!!! Vraag me trouwens wel af of mijn zusje Wica ondertussen weer schoon is, want zij ging vers van de pers uit het water, meteen verrukkelijk liggen rollen door het losse zand, hi hi. Ik zat helaas al aan de riem, anders had ik ook graag meegedaan hoor. Wij hondjes waren eigenlijk allemaal harstikke stoer, want zo ver hadden we nog nooit gewandeld. Maar zelfs tot op het laatst hebben we niet gezeurd en hadden we nog energie voor 10. En ik moet ook nog even zeggen dat het puppy mensen meisje minstens zo stoer was als wij. Ze liep bijna steeds voorop en klaagde ook helemaal niet, zelfs niet toen ze zo hard gevallen was.Na 9.1 km (9.1km??? jaaa.., echt waar!) waren we terug en kregen wij weer lekker fris water. Alle mensen kregen eerst een verrukkelijk soepje en daarna een broodje kroket of frikandel (of tweeJ). Wat een service, wat een verwennerij!
En jawel, toen kwam iets dat ze de prijsuitreiking noemden, en jawel.., alweer géén idee waar het over ging, maar wat ik wél snapte was dat ik een super neushoorn knuffel mocht ophalen. Eentje waar ik meteen heerlijk mee kon stoeien en zelfs ook nog meer lekkers en een rugzakje voor het vrouwtje waar ze mijn spulletjes in kan stoppen als we op pad gaan. De knuffel was overigens zooo mooi dat ik die van mijn broertje en zusje ook steeds probeerde af te pakken, leuk he! Maar wat ik dus wel van dat hele spelletje begrepen heb is dat zelfs ondanks de (ahum) super bijdrage van mijn vrouwtje, wij dus de eerste plaats hebben behaald.., jiehaa!!! Denk dat ik hiervoor vooral het baasje van Whiskey mag bedanken, al wil ik natuurlijk niemand anders beledigen. Ik heb een SUPER middag gehad en wil alle mensen heel erg bedanken die zo ontzettend lief voor ons gezorgd hebben! En ook een dankjewel aan alle andere mensen en hondjes die ook op dat feestje waren. Volgens mij kan het best zo zijn dat ik op het einde nog steeds niet helemaal door had wat nu precies de bedoeling was van de hele middag, maar man.., wat heb ik me geamuseerd!  Als laatste heb ik nog een vraagje aan diegene die op het laatste voor ons kwamen staan toen alle ‘W’ puppy’s op een rij naast elkaar gingen staan, zitten, liggen, springen (wat zijn wij goed heJ!): willen jullie aub die foto’s doorsturen naar Jeanne en Tjeu zodat ik af en toe nog eens terug kan kijken en denken aan die middag? Please… Dank je wel alvast!

Ondertussen.., zijn neushoorn en ik nog altijd aan het bijkomen van deze heerlijke middag.., zucht…

Groetjes uit Weert van Flo (Wobke) en ook namens mijn vrouwtje, Jane

Oldertjesdag 2015

OLDERTJESDAG 2015 Wat was het weer een super fijne mooie dag. onze Oldertjesdag 2015. Erg fijn om weer vele Oldertjes schnauzers met hun baasjes terug te zien. Groot en klein waren aanwezig op deze prachtige zonnige dag. Wat hebben wij genoten , wij hopen alle schnauzervrienden ook. De wandelpuzzeltocht viel bij iedereen ook zeer  goed in de smaak. We hebben wat dat betreft hier in de omgeving prachtig natuur. Alleen hopen we op nog meer wandelpaden.  Komende week komt er nog een verslag van deze dag op de site geschreven door der familie van den Broek. Alvast hartelijk dank hiervoor. Ik heb uit de vele foto`s die gemaakt zijn een album gemaakt. Geniet ervan. We willen iedereen nogmaals hartelijk danken. Fijn dat jullie er waren en wie weet tot de volgende Oldertjesdag 2016

Groetjes Tjeu en Jeanne

groepsfoto ivo

Oldertjesdag 26-IX-’15

 Vanuit je ooghoeken zie je je eigen hond op allerlei plaatsen tegelijk. Dat zou een te bondige samenvatting van de Oldertjesdag zijn, want het was niet overal onze hond, het waren overal Oldertjes. Allemaal verschillend, iets lichter, iets donkerder, iets kleiner, iets groter, iets geborstelder, iets ruiger, maar allemaal Schnauzers en allemaal gezellig. We begonnen de dag met een kopje koffie en een lekkere appelflap terwijl de honden kennis met elkaar maakten, of oude herinneringen ophaalden.
Daarna gingen we op pad, door de Bakelse (of Milheeze) bossen, waar wij in groepjes (lees: miniroedels) van boom tot boom gingen, niet omdat wij reuen waren, maar om de vragen van de puzzeltocht te beantwoorden. Waar wij altijd gedacht hebben dat er maar één hondenras is (en dat denken we eigenlijk nog steeds) bleek uit de vragen dat het er veel meer zijn (meer dan 300) en de meesten kenden wij niet. Halverwege, bij de rust, kwamen de meeste honden nat van het zweet (de zogeheten zweethond) aan, hoewel, het zou kunnen dat een enkele hond toch stiekem een duik in de plassen had genomen. Tjeu stond met een kar vol frisdrank en bier klaar om het vochtverlies aan te vullen, en een tweede kar met chips en hondenbrokken. Jeanne fietste ondertussen heen en weer om eventueel loszittende bewegwijzering te herstellen. Na de rust werd de tocht hervat, met verkeersveilige gele vestjes, om zonder encyclopedieën of internet de toch knap lastige vragen te beantwoorden. Teruggekomen bij Schnauzerkennel Van de Oldert kregen wij een kopje soep om aan te sterken, en tot onze verrassing verschenen daarna grote schalen met broodjes frikadellen en kroketten (hier mochten de honden niet in meedelen).Toen iedereen weer op sterkte was gekomen, werden de honden en hun baasjes op de foto gezet, eerst per lichting en daarna een groepsfoto waar wel drie fotografen voor nodig waren, zo groot was de groepTot slot was er de prijsuitreiking, waar niemand met lege handen achterbleef.

Wij willen Tjeu en Jeanne, en ook de anderen die meegeholpen hebben, hartelijk danken voor de enorme gastvrijheid en organisatie, het was een geweldige dag.

wat een natuur gea 3 gea 5  ivo 2 water gea natuur