Oscar vertelt over de Oldertjesdag

Oldertjesdag 11 september 2016

(Een verslagje vanuit het perspectief van Oscar)

 

Wat een dag, heerlijk.

Wat hebben wij (baasjes en de schnauzertjes) genoten. Wij werden om 13.00 uur verwelkomt met koffie en heerlijke “flappen”. We konden zelfs kiezen uit drie verschillende soorten “flappen”.  Wat een ontvangst. En dan het weerzien van broertjes en zusjes uit de verschillende nestjes. Het werd ontzettend veel gesnuffeld, gespeeld en ook af en toe tegen elkaar gebromd. Ach ook dat hoort erbij, zeker tussen reutjes.  Sommige werden door hun baasjes in de kennel ondergebracht maar met elkaar ravotten was veel leuker. Nadat onze baasjes van de heerlijke koffie met “flappen” hebben genoten moesten wij samen aan het werk.  Wij werden in 5 groepen ingedeeld en de leider van de groep kreeg de routebeschrijving van een puzzeltocht overhandigd. Puzzeltocht? 9,1 km. Wouw. Zouden de baasjes deze weg wel kunnen lopen? En dan ook nog vragen beantwoorden? Een hele opgave voor onze baasjes. Wij schnauzertjes liepen lekker door. Er was zoveel te zien en te snuffelen. Nadat de leden van de groep elkaar gevonden hadden gingen wij op pad. Al de eerste opgave was ontzettend moeilijk. De baasjes moesten het ras van een hond raden. Gelukkig hadden de baasjes hun iPhone bij zich (belachelijk).  Maar zelfs met hulp van de technologie bleek het antwoord nog dikwijls onjuist. Oké. Op naar de volgende opgave. Pffff weer zo’n vraag. Nou ze bleven maar doorgaan met de iPhone. Ze wisten gelukkig wel het verschil tussen een reu en een teef. Jippie punten!!!!
Eindelijk na 4 km pauze. Wij werden wederom verwelkomt met drankjes (voor de baasjes) en water en snoepjes voor de hondjes. Ook daar toch weer een vraag en…….weer fout.
Nu wij allemaal uitgerust waren konden wij de laatste 5,1 kilometer ook nog afleggen. Ook deze weg ging weer door bossen en wandelpaden.
De wandeltocht was prachtig uitgezet. Door de bossen en tussen de bomen door, op wandelpaden langs een prachtig meer. MEER? Wacht even. Pauze!!!! Wij schnauzertjes allemaal van de riem en heerlijk in het water geplonsd. Het was prachtig om te zien hoeveel plezier wij, de hondjes, in het water konden beleven.
Toen wij bij de ‘Oldertjes’ arriveerden werden we ontzettend in de watten gelegd. Iedereen kon kiezen wat hij wilde drinken en er werden soep, belegde broodjes en broodjes met kroketten gereikt. Wat een feest voor de baasjes.
Als laatste de prijsuitreiking. Er waren prachtige prijzen zoals: voor iedereen een ‘Oldertjestas’ vol met inhoud, knuffeldieren, speeltjes en uiteraard brokjes voor de schnauzertjes.  Iedereen had het ontzettend naar de zin.
Voldaan en best wel vermoeid reden we ieder weer terug naar waar we vandaan gekomen waren, mijmerend over een gezellige dag, mooi weer en leuke ontmoetingen.

Bedankt Tjeu en Jeanne voor de prachtig georganiseerde ‘Oldertjesdag 2016’ en jullie gastvrijheid.

Tot 2017  belevenissen

 

oldertjes-dag-2016

Belevenissen van Flo (Wobke) op de Oldertjesdag 2016

Hallo allemaal,

Daar ben ik eindelijk weer eens. Werd ook wel tijd zei mijn vrouwtje. Ondertussen zelfs al 1 jaar geworden, de tijd vliegt. En tja.., na wat ik zondag 11 september allemaal heb meegemaakt, kan ik ook niet andersJ dan weer eens van me laten horen.
Mijn vrouwtje zei dat we naar de Oldertjesdag zouden gaan en dat ik dan mijn broertjes en zusjes zou zien. Snapte niet precies wat ze bedoelde, maar als ik mee mag vind ik het nog al eens snel goed. Iedereen weet dat ik gek op mensen ben en zo mogelijk nog gekker op honden, maar eerlijk is eerlijk, schrok toch best wel even toen ik zag hoe druk het was. Had zowaar even tijd nodig om dit te laten bezinken. Wat een feestje zeg! Na een kopje koffie/thee en ‘een lekkere flap’ voor de mensen gingen we in groepjes op pad. Het was een puzzel/wandeltocht zei mijn vrouwtje, maar wederom geen idee wat dat nu precies was en ik trok me er eerlijk gezegd ook weinig van aan, had het veel te druk met spelen en rennen met Wietske, Wica en Whiskey. Achteraf begreep ik dat mijn vrouwtje van die puzzeltocht ook weinig begreep en daar wáár ze haar mond open had gedaan, het nog fout was ook.., oeps! Maar goed, zoals gezegd, ik heb lekker rondgerend, soms ook lekker los (sorry boswachter) en soms aan de riem. Ongeveer op de helft kregen alle mensen wat te drinken en wat lekkers en wij kregen allemaal van Stan water en lekkere snoepjes en dat lustte ik wel! Na de pauze toen begon het feest pas echt.., zwemmen!!!!! De drie zusjes en de grote broer, allemaal samen lekker door het water, HEERLIJK!!!! Vraag me trouwens wel af of mijn zusje Wica ondertussen weer schoon is, want zij ging vers van de pers uit het water, meteen verrukkelijk liggen rollen door het losse zand, hi hi. Ik zat helaas al aan de riem, anders had ik ook graag meegedaan hoor. Wij hondjes waren eigenlijk allemaal harstikke stoer, want zo ver hadden we nog nooit gewandeld. Maar zelfs tot op het laatst hebben we niet gezeurd en hadden we nog energie voor 10. En ik moet ook nog even zeggen dat het puppy mensen meisje minstens zo stoer was als wij. Ze liep bijna steeds voorop en klaagde ook helemaal niet, zelfs niet toen ze zo hard gevallen was. Na 9.1 km (9.1km??? jaaa.., echt waar!) waren we terug en kregen wij weer lekker fris water. Alle mensen kregen eerst een verrukkelijk soepje en daarna een broodje kroket of frikandel (of tweeJ). Wat een service, wat een verwennerij! En jawel, toen kwam iets dat ze de prijsuitreiking noemden, en jawel.., alweer géén idee waar het over ging, maar wat ik wél snapte was dat ik een super neushoorn knuffel mocht ophalen. Eentje waar ik meteen heerlijk mee kon stoeien en zelfs ook nog meer lekkers en een rugzakje voor het vrouwtje waar ze mijn spulletjes in kan stoppen als we op pad gaan. De knuffel was overigens zooo mooi dat ik die van mijn broertje en zusje ook steeds probeerde af te pakken, leuk he! Maar wat ik dus wel van dat hele spelletje begrepen heb is dat zelfs ondanks de (ahum) super bijdrage van mijn vrouwtje, wij dus de eerste plaats hebben behaald.., jiehaa!!! Denk dat ik hiervoor vooral het baasje van Whiskey mag bedanken, al wil ik natuurlijk niemand anders beledigen. Ik heb een SUPER middag gehad en wil alle mensen heel erg bedanken die zo ontzettend lief voor ons gezorgd hebben! En ook een dankjewel aan alle andere mensen en hondjes die ook op dat feestje waren. Volgens mij kan het best zo zijn dat ik op het einde nog steeds niet helemaal door had wat nu precies de bedoeling was van de hele middag, maar man.., wat heb ik me geamuseerd!

Als laatste heb ik nog een vraagje aan diegene die op het laatste voor ons kwamen staan toen alle ‘W’ puppy’s op een rij naast elkaar gingen staan, zitten, liggen, springen (wat zijn wij goed heJ!): willen jullie aub die foto’s doorsturen naar Jeanne en Tjeu zodat ik af en toe nog eens terug kan kijken en denken aan die middag? Please… Dank je wel alvast!

Ondertussen.., zijn neushoorn en ik nog altijd aan het bijkomen van deze heerlijke middag.., zucht…

Groetjes uit Weert van Flo (Wobke) en ook namens mijn vrouwtje, Jane

flo-met-haar-gewonnen-prijs

Oldertjesdag 2016

img_1977oldertjesdag-groep  OLDERTJESDAG 2016

oldertjesdag-groepsfoto

Wat was het weer een super geslaagde dag, Fijn om alle Oldertjes schnauzers weer terug te zien met hun baasjes.  De ene lijkt op zijn broer of zus en de andere weer niet. We hebben genoten, en hopelijk jullie ook allemaal.
Bedankt allemaal. en wie weet tot volgend jaar. Is er plek over dan zie je dat op deze website.

Wat de foto`s betreft , jammer genoeg zijn de groepsfoto`s `van de broers en zussen heel wazig. Maar dank zij de familie Hummel toch nog een paar duidelijke foto`s. Verder zijn alle gemaakte foto`s welkom.

 

 

oldertjesdag-16   oldertjesdag-7 oldertjesdag-6 oldertjesdag-5 oldertjesdag-4 oldertjesdag-3 oldertjesdag-2oldertjesdag-9oldertjesdag-8

oldertjesdag-0

oldertjesdag-6

oldertjesdag-14

oldertjesdag-11 oldertjesdag-12 oldertjesdag-13

katja-pups

Pups Ktaja

penny-pups

Pups Penny

 

oldertjesdag-winnaars

 

oldertjesdag-15

 

 

Oldertjesdag 11 september 2016

(Een verslagje vanuit het perspectief van Oscar)

 Wat een dag, heerlijk. Wat hebben wij (baasjes en de schnauzertjes) genoten. Wij werden om 13.00 uur verwelkomt met koffie en heerlijke “flappen”. We konden zelfs kiezen uit drie verschillende soorten “flappen”.  Wat een ontvangst. En dan het weerzien van broertjes en zusjes uit de verschillende nestjes. Het werd ontzettend veel gesnuffeld, gespeeld en ook af en toe tegen elkaar gebromd. Ach ook dat hoort erbij, zeker tussen reutjes.  Sommige werden door hun baasjes in de kennel ondergebracht maar met elkaar ravotten was veel leuker. Nadat onze baasjes van de heerlijke koffie met “flappen” hebben genoten moesten wij samen aan het werk.  Wij werden in 5 groepen ingedeeld en de leider van de groep kreeg de routebeschrijving van een puzzeltocht overhandigd. Puzzeltocht? 9,1 km. Wouw. Zouden de baasjes deze weg wel kunnen lopen? En dan ook nog vragen beantwoorden? Een hele opgave voor onze baasjes. Wij schnauzertjes liepen lekker door. Er was zoveel te zien en te snuffelen. Nadat de leden van de groep elkaar gevonden hadden gingen wij op pad. Al de eerste opgave was ontzettend moeilijk. De baasjes moesten het ras van een hond raden. Gelukkig hadden de baasjes hun iPhone bij zich (belachelijk).  Maar zelfs met hulp van de technologie bleek het antwoord nog dikwijls onjuist. Oké. Op naar de volgende opgave. Pffff weer zo’n vraag. Nou ze bleven maar doorgaan met de iPhone. Ze wisten gelukkig wel het verschil tussen een reu en een teef. Jippie punten!!!! Eindelijk na 4 km pauze. Wij werden wederom verwelkomt met drankjes (voor de baasjes) en water en snoepjes voor de hondjes. Ook daar toch weer een vraag en…….weer fout. Nu wij allemaal uitgerust waren konden wij de laatste 5,1 kilometer ook nog afleggen. Ook deze weg ging weer door bossen en wandelpaden. De wandeltocht was prachtig uitgezet. Door de bossen en tussen de bomen door, op wandelpaden langs een prachtig meer. MEER? Wacht even. Pauze!!!! Wij schnauzertjes allemaal van de riem en heerlijk in het water geplonsd. Het was prachtig om te zien hoeveel plezier wij, de hondjes, in het water konden beleven. Toen wij bij de ‘Oldertjes’ arriveerden werden we ontzettend in de watten gelegd. Iedereen kon kiezen wat hij wilde drinken en er werden soep, belegde broodjes en broodjes met kroketten gereikt. Wat een feest voor de baasjes.
Als laatste de prijsuitreiking. Er waren prachtige prijzen zoals: voor iedereen een ‘Oldertjestas’ vol met inhoud, knuffeldieren, speeltjes en uiteraard brokjes voor de schnauzertjes.  Iedereen had het ontzettend naar de zin.
Voldaan en best wel vermoeid reden we ieder weer terug naar waar we vandaan gekomen waren, mijmerend over een gezellige dag, mooi weer en leuke ontmoetingen.

Bedankt Tjeu en Jeanne voor de prachtig georganiseerde ‘Oldertjesdag 2016’ en jullie gastvrijheid.

Tot 2017

 

OLDERTJESDAG OP 11 SEPTEMBER 2016

Als je een willekeurig iemand op deze wereld zou vragen wat de datum 11 september (nine eleven) hem zegt, dan is de kans groot dat het antwoord zal zijn: “dat is de datum waarop vijftien jaar geleden twee vliegtuigen de Twin Towers binnen vlogen, met als gevolg ca. drieduizend slachtoffers”. Weinigen op deze wereld weten dat er ook nog leuke dingen gebeuren op die elfde september. Het is namelijk de datum waarop dit jaar de Oldertjesdag werd gehouden. Onderstaand de visie van Watcher Boaz op deze dag:
Ik ben inmiddels ruim een jaar oud, heb het grootste deel van mijn puberteit achter de rug en vond het tijd worden om een bezoek te brengen aan mijn moeder Katja, om daar gelijktijdig al mijn broertjes (Willem en Whisky) en zusjes (Wietske, Wies, Wica, Wopke die Flo wordt genoemd) te ontmoeten. Helaas was Wendi (uit Baflo) afwezig en ook nog een andere zus die helemaal in New Zeeland woont. Op zich niet zo erg want ik versta geen Gronings en geen Engels. Tja, dat heb je zo met een Duitse schnauzer. Naast al die broertjes en zusjes trof ik tot mijn verrassing ook nog een aantal nazaten van tante Penny … in mensentaal zullen dat wel neefjes en nichtjes zijn (Vance die Oscar genoemd wil worden, Verdi, Valerio en Venya). Een flink aantal jeugdigen dus en zoals dat vaak gaat kwamen er nog een aantal oud-gedienden bij, waar ik de namen niet van heb opgeschreven. Een jaarlijks terugkerend festijn: de Oldertjes-dag; zeg maar een soort terugkomdag. Overigens van geheel andere aard dan de terugkomdagen in de mensenwereld. Daar betreft het vaak een bepaald automerk waar bepaalde onderdelen niet meer goed functioneren. Nou, zoals ik het bekijken kon functioneren alle onderdelen nog prima bij mij en de overige schnauzers op de Oldertjesdag.
Mijn moeder Katja keek me aan of wilde ze zeggen: “wie ben jij nou weer!” Dus, zoals dat een hond met goed ontwikkeld reukvermogen betaamt, drukte ik vlot mijn neus onder haar staart en die geur stond mij wel aan … Katja was er overigens niet zo van gediend. Afijn, die ontmoeting met al mijn soortgenoten was van korte duur, want de mensen (Tjeu en Jeanne) hadden bedacht dat er deze dag (zondag!) gewerkt moest worden. Een wandeling van ruim negen kilometer! De mensen waren daar wel goed op voorbereid, hadden te drinken gehad en de maag verder gevuld met enorme fruitkoeken … zal wel iets te maken hebben gehad met een luxe bakprodukt uit Brabant. Het ging er goed in bij al die mensen, er bleef niks over: voor mij en de andere honden: hond in de pot dus, met een lege maag op pad. Maar in de dierenwereld is dat normaal … is de maag gevuld dan moet er gerust en geslapen worden. Zo zie je maar weer: de mens staat ver van de natuur af.
Dat ze niet veel van de natuur afweten bleek al gauw toen er tijdens de wandeling vragen moesten worden beantwoord. Een puzzeltocht met plaatjes en daarbij de vraag: ‘wat voor hondenras is dit?’ Was het multiple choise geweest met drie te kiezen antwoorden dan was het wellicht nog wel gegaan, maar die bazen van ons kennen alleen maar de schnauzer, maar andere rassen?! Ho maar. En om het geheel nog moeilijker te maken gingen de vragen moeiteloos over naar de rubriek vogels (hoeveel soorten komen er voor in de Peel) en kwamen tenslotte uit bij Monique v/d Ven. Vele bazen van ons hadden nog duidelijk het beeld van Turks Fruit op het netvlies, maar dan heb je het ook wel gehad. Wat ook gigantisch tegenviel waren de bordjes van StaatsBosBeheer: honden aan de lijn!. En dat terwijl 11 september dit jaar op een zondag valt. Dus we hebben maar aangenomen dat de man/vrouw van StaatsBosBeheer vandaag wel van zijn/haar vrije dag zou genieten. Willem en Wies namen in ieder geval de vrijheid en doken in het water van een zandafgraving. Tjonge, zo’n natte schnauzer wordt ineens een stuk dunner!
Halverwege de tocht: pauze. Voor de honden een bak water en hondenkoekjes van Stan. De meeste hondenbezitters lurkten aan een flesje, maar ik zag er ook een paar met een heel klein glaasje … waarschijnlijk om weer wat op krachten te komen van de eerste vijf kilometer.
En dan het tweede deel van de puzzeltocht. Ik vraag me toch af wat er in al die flesjes heeft gezeten van onze baasjes. Bij de vraag hoeveel bordjes met daarop de tekst “streng verboden te zwemmen” er te zien waren geweest, had een groep 11 bordjes geteld, terwijl er volgens de opsteller van de vragen er vijf hadden moeten staan. Nou kan het ook zijn dat de opsteller der vragen niet verder kan tellen dan vijf, want mijn baas (die er elf had geteld) is meestal nogal goed met cijfers.
Op het einde van de dag: alle bazen weer om de tafel met soep en broodjes kroket of frikadel. Voor ons slechts een bak water … maar dat werd weer goed gemaakt tijdens de prijsuitreiking. Nou werd onze bazen eerst verteld dat hun kynologische kennis van zeer laag niveau was, maar toch nog zo goed (waarschijnlijk ten gevolge de vraag over Monique v/d Ven) dat er een eerste prijs gehaald was en zelfs drie tweede prijzen. Dus moest er nog een extra vraag aan te pas komen om uit te maken wie nou 2e, 3e en 4e was geworden. Nou was de commissie erg scheutig want er was zelfs een vijfde prijs en voor de niet-winnaars een troostprijs. En die prijzen … gerookt bot om te kluiven, varkensoren, hondenkoekjes en dat alles in een fraaie oranje Oldertjesdag tas.
11 september … als mensen met verschillende achtergronden, verschillende leeftijden, verschillende opleidingen, arm of rijk, één ding gemeen hebben: de liefde voor hun schnauzer, dan moet het wel een geslaagde dag worden … de Oldertjesdag.

Een groet voor allen,

Watcher Boaz

 

 

Hallo allemaal,

Daar ben ik eindelijk weer eens. Werd ook wel tijd zei mijn vrouwtje. Ondertussen zelfs al 1 jaar geworden, de tijd vliegt. En tja.., na wat ik zondag 11 september allemaal heb meegemaakt, kan ik ook niet andersJ dan weer eens van me laten horen. Mijn vrouwtje zei dat we naar de Oldertjesdag zouden gaan en dat ik dan mijn broertjes en zusjes zou zien. Snapte niet precies wat ze bedoelde, maar als ik mee mag vind ik het nog al eens snel goed. Iedereen weet dat ik gek op mensen ben en zo mogelijk nog gekker op honden, maar eerlijk is eerlijk, schrok toch best wel even toen ik zag hoe druk het was. Had zowaar even tijd nodig om dit te laten bezinken. Wat een feestje zeg! Na een kopje koffie/thee en ‘een lekkere flap’ voor de mensen gingen we in groepjes op pad. Het was een puzzel/wandeltocht zei mijn vrouwtje, maar wederom geen idee wat dat nu precies was en ik trok me er eerlijk gezegd ook weinig van aan, had het veel te druk met spelen en rennen met Wietske, Wica en Whiskey. Achteraf begreep ik dat mijn vrouwtje van die puzzeltocht ook weinig begreep en daar wáár ze haar mond open had gedaan, het nog fout was ook.., oeps! Maar goed, zoals gezegd, ik heb lekker rondgerend, soms ook lekker los (sorry boswachter) en soms aan de riem. Ongeveer op de helft kregen alle mensen wat te drinken en wat lekkers en wij kregen allemaal van Stan water en lekkere snoepjes en dat lustte ik wel! Na de pauze toen begon het feest pas echt.., zwemmen!!!!! De drie zusjes en de grote broer, allemaal samen lekker door het water, HEERLIJK!!!! Vraag me trouwens wel af of mijn zusje Wica ondertussen weer schoon is, want zij ging vers van de pers uit het water, meteen verrukkelijk liggen rollen door het losse zand, hi hi. Ik zat helaas al aan de riem, anders had ik ook graag meegedaan hoor. Wij hondjes waren eigenlijk allemaal harstikke stoer, want zo ver hadden we nog nooit gewandeld. Maar zelfs tot op het laatst hebben we niet gezeurd en hadden we nog energie voor 10. En ik moet ook nog even zeggen dat het puppy mensen meisje minstens zo stoer was als wij. Ze liep bijna steeds voorop en klaagde ook helemaal niet, zelfs niet toen ze zo hard gevallen was.Na 9.1 km (9.1km??? jaaa.., echt waar!) waren we terug en kregen wij weer lekker fris water. Alle mensen kregen eerst een verrukkelijk soepje en daarna een broodje kroket of frikandel (of tweeJ). Wat een service, wat een verwennerij!
En jawel, toen kwam iets dat ze de prijsuitreiking noemden, en jawel.., alweer géén idee waar het over ging, maar wat ik wél snapte was dat ik een super neushoorn knuffel mocht ophalen. Eentje waar ik meteen heerlijk mee kon stoeien en zelfs ook nog meer lekkers en een rugzakje voor het vrouwtje waar ze mijn spulletjes in kan stoppen als we op pad gaan. De knuffel was overigens zooo mooi dat ik die van mijn broertje en zusje ook steeds probeerde af te pakken, leuk he! Maar wat ik dus wel van dat hele spelletje begrepen heb is dat zelfs ondanks de (ahum) super bijdrage van mijn vrouwtje, wij dus de eerste plaats hebben behaald.., jiehaa!!! Denk dat ik hiervoor vooral het baasje van Whiskey mag bedanken, al wil ik natuurlijk niemand anders beledigen. Ik heb een SUPER middag gehad en wil alle mensen heel erg bedanken die zo ontzettend lief voor ons gezorgd hebben! En ook een dankjewel aan alle andere mensen en hondjes die ook op dat feestje waren. Volgens mij kan het best zo zijn dat ik op het einde nog steeds niet helemaal door had wat nu precies de bedoeling was van de hele middag, maar man.., wat heb ik me geamuseerd!  Als laatste heb ik nog een vraagje aan diegene die op het laatste voor ons kwamen staan toen alle ‘W’ puppy’s op een rij naast elkaar gingen staan, zitten, liggen, springen (wat zijn wij goed heJ!): willen jullie aub die foto’s doorsturen naar Jeanne en Tjeu zodat ik af en toe nog eens terug kan kijken en denken aan die middag? Please… Dank je wel alvast!

Ondertussen.., zijn neushoorn en ik nog altijd aan het bijkomen van deze heerlijke middag.., zucht…

Groetjes uit Weert van Flo (Wobke) en ook namens mijn vrouwtje, Jane