Watcher Boaz maakt zich zorgen

Hoi Wietske,

Ik begin me nu en dan toch een beetje ongerust te maken als ik in de spiegel kijk en merk dat het tempo waarin ik ‘vergrijs’ nogal hoog ligt. Mijn baasjes zijn ook al behoorlijk grijs, maar die hebben daar dan ook de leeftijd voor. Ik ben tenslotte nog maar tien weken! Gelukkig heeft mijn baas ook foto’s van onze vader en moeder genomen en die laten zien, aldus mijn baas, dat die vergrijzing gewoon genetisch bepaald is … nou, het zal wel.
Ik heb inmiddels ook kennis gemaakt met mijn familie. De baas en zijn vrouw passen twee halve dagen per week op de kleinkinderen … meisjes; de een is anderhalf en de andere bijna vier jaar. Geen probleem dus voor mij. Ik hang ze gewoon aan de rok of broekspijpen en gillen dat die meiden kunnen! Nou denk jij natuurlijk: “waar zit dan wel het probleem?”  Nou, die zoon van de baas heeft niet alleen kleine kinderen, maar ook een heeeeeele grote hond. Eigenlijk weet ik niet precies of het wel een echte hond is, want hij heeft zwemvliezen tussen zijn tenen, dus er moet ook iets van een eend inzitten. Ze zeggen dat het een Landseer is, genaamd Odin. Voor zijn doen doet hij wel voorzichtig, maar het is gewoon een lomperik. Als hij ligt durf ik er best bovenop te klimmen, maar als hij staat dan lijkt het wel een reus. Maar goed, ik zorg er wel voor dat we vriendjes worden; je kan nooit weten hoe ik hem nog eens een keer te hulp kan roepen als er bij ons in de wijk een lastige hond rondloopt.
Ik neem aan dat bij jou in de Peel de blaadjes ook van de bomen vallen. Leuk om daar hard doorheen te hollen, net of er een windhoos doorheen gaat. Verder gaat hier alles goed. Mijn baas heeft me vandaag gewogen: 5400 gram, dus niet alleen de vergrijzing gaat door maar ook mijn gewicht neemt toe.

Nou de groeten maar weer,

Watcher Boaz

Willem heeft ook een berichtje achtergelaten

Lieve broertjes en zusjes Het was de eerste paar dagen nog wel even wennen in het Gooi. Mijn baasjes wonen vlakbij een drukke staat waar veel verkeer en lawaai is daar ben ik nog wel een beetje bang voor. Mijn 9 weken inenting heb ik goed door staan en ik ben vandaag begonnen aan mijn aller eerste schooldag. Ik was daar de allerkleinste en ik was al snel het lievelingetje van de  juf. De meeste Poepjes en plasjes doe ik in de achtertuin alleen laat ik nog zeer regelmatig ook iets in huis achter voor mijn baasjes. Mijn baasjes hebben me nog niet meegenomen naar andere mensen maar ik krijg thuis al veel bezoek die de nodige cadeautjes mee brengen. Ik ben daar al snel mee uitgespeeld en doe toch nog het liefst de dingen die niet mogen. Het eten en drinken doe ik goed en ik slaap ’s nachts lekker door. Daar zijn de baasjes wel blij mee. Ik mis Lieke en Stan want in mijn nieuwe huis zijn geen kinderen. In de tuin hoor ik wel kinderen uit de buurt en dan hoop dat het Lieke en Stan zijn maar dat kan natuurlijk niet.  De groeten aan iedereen en ik hoop iedereen op de oldertjesdag weer te zien.

Groetjes Willem
willem

Een berichtje van Wica

Dag Tjeu, Jeanne, Lieke, Stan en Wietske natuurlijk,

Mijn nieuwe baasjes vertelden me dat sommige van mijn broertjes en zusjes al een briefje naar jullie geschreven hebben, en ik wil toch ook graag laten weten hoe het met me gaat, dus maak ik even tijd om jullie te schrijven. Ik wil niet opscheppen maar ik wil toch wel even zeggen dat mijn baasjes vinden dat ik het supergoed doe bij hen. Natuurlijk gedraag ik me als een echte pup, maar ik heb ook al heel wat geleerd.  Ik doe mijn plasjes en kakjes netjes buiten in de tuin, altijd op dezelfde plek.  Ik heb de tuin nog maar aan één kant verkend, want de andere kant, die tegen een wandelpaadje ligt, vind ik best nog wel een beetje eng. Ik loop er wel als één van mijn baasjes bij me is, maar alleen durf ik het nog niet goed. Ik speel overdag al flink alleen in de tuin. Als ik ’s ochtends uit mijn bench mag, ga ik meestal eerst een klein rondje wandelen met mijn baasje. Meestal is het dan nog erg rustig op straat, maar soms vertrekken de buurkinderen dan naar school en dan vind ik het toch een beetje te druk. Ik loop wel flink mee, maar ben toch wel een beetje bang. Gelukkig stelt mijn baasje me op mijn gemak en doen de kinderen heel rustig tegen me.  Ik heb van 2 kleine meisjes zelfs al een klein snoepje gekregen. Wandelen vind ik wel fijn, maar niet als er te veel auto’s rondrijden. Mijn favoriete wandelingetje is dan ook ’s avonds laat, dan is het lekker rustig in onze buurt.  Ik vertrek helemaal niet graag voor een wandeling. Mijn baasje moet me dan even motiveren om toch mee te gaan. De eerste keer dat we gingen wandelen kwamen we voorbij de buren die ook een hond hebben. Die hond had zich verstopt voor me en toen ik voor zijn huis stond, blafte hij plots heel hard.  Ik was erg geschrokken en de eerste dagen wilde ik daar niet meer passeren (ik ben niet gek hoor!) maar mijn baasjes blijven er maar langsgaan en dus moet ik wel al mijn moed bij elkaar rapen. Inmiddels lukt me dat aardig en laat ik me niet meer van de wijs brengen door die macho van de buren. In de voormiddag heb ik best wel veel energie. Het leukste is om alles wat in huis rondslingert lekker in mijn bek te nemen. Mijn baasjes roepen dan de hele tijd ‘neen’ tegen me en ik weet al heel goed dat ik dan mijn verovering best loslaat.  Helpen veters binden vind ik ook erg leuk. Soms komt er ook bezoek bij mijn baasjes. Ik begin dan van opwinding heel erg wild te doen en dan zetten mijn baasjes me even apart tot ik weer kalm ben. Ik begrijp nu wel dat ik me beter van in het begin gedraag, maar het is nog sterker dan mezelf. Ik ben hier met mijn kleine poepje recht in de boter gevallen. Ik heb een leuke mat in de woonkamer waar ik overdag lekker kan op slapen.  ’s Nachts moet ik in mijn bench. Die staat beneden op een veilig plekje, maar ik vind het maar niks hoor.  Als mijn baasje me erin zet, huil ik als een volleerde wolf, na een kwartiertje begrijp ik dat het geen zin heeft en probeer ik toch wat te slapen.  ’s Nachts als ik wakker word voel ik me erg alleen en probeer ik door te huilen mijn baasjes weer bij me te krijgen. In het begin kwam er soms iemand die me even liet plassen, maar ik profiteerde daar een beetje van, dus nu hebben ze besloten dat het beter voor me is om even door te bijten.  Niet gemakkelijk hoor. Ik heb ook al de commando’s Kom en Zit geleerd. Ik vind het echt fijn als we dat samen oefenen.  Mijn baasjes verstoppen zich soms ergens en dan moet ik ze weten te vinden.  Soms denken ze dat ze een heel goed plekje gevonden hebben, maar ik vind ze altijd heel snel en dan moeten ze enorm met me lachen. Ik vind het een heel leuk spelletje. Ik ben blij dat ze me bezig houden met kleine spelletjes, want anders zou ik Wietske wel erg missen. Het was in het begin toch maar raar zo zonder Wietske.  Ik zal blij zijn als ik jullie op 19 november weer terugzie.  Intussen beloof ik jullie dat ik mijn uiterste best zal doen bij mijn nieuwe baasjes en geef ik jullie allemaal een dikke knuffel. Ik heb trouwens sinds een paar dagen een heuse Facebook pagina. Zoek maar eens naar Wika K. van de Oldert.

Groetjes Wica

.Wica

Flo ( Wobke) vertelt

Hallo Jeanne en Tjeu en al mijn broertjes en zusjes,

Ik ben nu 1 week en 4 dagen in Weert en vind het hier GEWELDIG! En dat komt ook door de hulp van Jeanne en Tjeu.., dat weet ik zeker. Natuurlijk was het effe wennen, maar eigenlijk vond ik het al meteen heel erg leuk hier. Op het gras naast mijn huis doe ik altijd meteen een plasje en een poepje en dat vind mijn baasje heel erg lief van mij. De bench vind ik ook heerlijk en kan daar UREN verrukkelijk in slapen. Dat maakt dat ik na een lekkere wandeling of een stoei/speelpartijtje daar dan ook snel in slaap val waardoor mijn vrouwtje al boodschappen heeft gedaan en zo nog een paar karweitjes. En ik.., ik bewaak de boel dan héél erg goed.., in mijn slaap dan wel hé . Als ze weer thuis komt, lig ik ‘heel gewoon’, heel braaf op haar te wachten. Eten doe ik als de beste en ook daar is het vrouwtje heel trots op. Bij mij in de buurt loop ik aan het riempje en ik moet zeggen dat ik het leuker vind als ik merk dat we weer terug naar huis gaan.., dan loop ik heel erg goed aan het riempje. Van huis af.., vind ik soms nog best spannend. Maar.., als ik mee voor een ommetje in het bos mag (op een heerlijk rustig plekje) …, dan hoeft dat riempje niet en pas ik heel goed op dat ik mijn vrouwtje niet kwijt raak en blijf lekker dicht bij haar in de buurt. En fijn dat ik het daar vind.., in het zonnetje, heerlijke geurtjes en als ik bij haar kom en netjes ga zitten.., dan krijg ik nog wat lekkers ook! Het vrouwtje zegt dat ik bij de dokter een spuitje heb gehad, maar daar heb ik niks van gemerkt. Zou dat nu zijn omdat ik zo stoer ben of omdat dat koekje zo lekker was? Ook ben ik al een paar keer op bezoek geweest bij andere mensen. Dan gaat mijn kussen mee en wat speelgoed en ga ik ook daar, na een snuffelrondje door de kamer, een lekker slapie doen. Gaat nu echt alles alleen maar super met mij!? Ik vind van wel, maar soms (heel soms) denkt het vrouwtje er wel eens anders over, als ik weer in haar broek hang of laat zien dat ik de stoelen en haar vingers zo lekker vind. Maar als we dan samen op de grond zitten en ik op haar schoot lig en wij heerlijk aan het knuffelen zijn.., is ze dat ook weer zo vergeten hoor! Het vrouwtje heeft mij ook ingeschreven bij de databank en bij de gemeente Weert, dus volgens mij hoor ik er nu helemaal bij! Groetjes aan iedereen en trouwens.., ik lijk best wel op mijn broertjes en zusjes geloof ik, kijk maar… Zoals beloofd stuurt mijn vrouwtje nu een foto van mij door. Ze heeft zelfs al een beetje meer tijd nu ik mijzelf wel eens amuseer met al het leuke speelgoed dat ik gekregen heb of als ik een tukkie doe.

Groetjes van Flo (Wobke) en Jane

Flo Wobke

Hallo broertjes en zusjes

Wietske   24 oktober 2015

Mijn baasje vertelde dat jullie allemaal zo nieuwsgierig waren hoe het met mij  gaat nu jullie allemaal naar jullie nieuwe baasjes zijn vertrokken. Nou ik moet zeggen dat het voor mij wel heel erg vreemd was. De een na de andere vertrok zo maar ineens. Er kwamen allemaal enthousiasten mensen die zomaar een broertje of zusje meenam. Goddank had ik nog een weekje gezelschap van Wica maar die is afgelopen donderdag ook opgehaald. Ik moet eerlijk bekennen dat ik die dag toch wel regelmatig even gepiept heb. Maar dat is ook heel normaal volgens mijn baasje.  Eerst heerlijk met z`n negenen ravotten en dan zo maar op een of andere dag ben je alleen. Nou alleen ben ik niet echt. Ik heb zie mijn mams Katja, papa Fletcher en de andere Oldertjes schnauzer natuurlijk wel elke dag, en daarbij heb ik mijn eigen bench en mijn speelgoed mogen houden. En dat hebben de andere broertjes en zusjes natuurlijk niet. En verder vermaak ik me uitstekend met Lieke en Stan die elke dag met me komen spelen en me leren aan de riem te wandelen. En ja ik mag zelfs elke dag even met Lieke en Stan naar hun huis om daar wat te spelen. Dus al bij al mis ik jullie natuurlijk wel  een beetje. maar ik verveel me helemaal niet en piepen omdat jullie er niet zijn doe ik ook niet meer. Want mijn baasjes vertelde dat jullie ook allemaal op een heel goed en fijn adres terecht zijn gekomen en ik jullie allemaal hopelijk op de Oldertjesdag weer zie.

Een dikke knuffel van mij voor al mijn broertjes en zusjes, en doe de groeten aan jullie baasjes.

Doeiii Wietske