Ga jij vandaag nog iets spannends doen? De avonturen van Watcher Boaz.

Tegen een uur of zeven komt mijn baas iedere morgen uit bed. Ik hoor hem dan de trap af komen en stel mij op achter de kamerdeur. Want voordat de baas naar de keuken gaat om het ontbijt klaar te maken moet er eerst geknuffeld worden: heerlijk, mijn kop, mijn oren en dan de rest van mijn lijf. Een goed begin van de dag dus.Tja en dan gaat hij aan het werk in de keuken: koffie zetten, broodje smeren en altijd is er wel een boterham met kaas bij en altijd valt er dan voor mij wel een stukje kaas af.Wat overigens wel altijd erg lang duurt is het ontbijt zelf, want de baas leest daarbij het ochtendblad. Maar zo tegen acht uur is het dan zo ver … de halsband om en samen op weg naar het veld bij het Hoornsemeer. En daar treffen we dan vaak andere honden met hun bazen. Een gezellige club honden waar je heerlijk mee kunt stoeien. De bazen slenteren dan een beetje verveeld rond en ik vraag me wel eens af waarom zij niet op elkaar springen en stoeien en rennen; dat is toch het mooiste wat er is?
Afijn, mijn baas slentert met Theo naar het eind van het veld, waarbij Theo aan mijn baas vraagt: “Ga jij nog iets spannends doen vandaag?” Nou moeten jullie weten dat mijn baas al gepensioneerd is … een beetje moeilijk woord, maar het betekent gewoon dat hij salaris krijgt van de overheid en het ABP voor niks doen. En mijn baas antwoordt dan aan Theo: “Ik weet niet, heb niks in mijn agenda staan, maar heb drie kinderen die altijd wel iets voor mij bedenken omdat ik zogenaamd toch niets doe”. En terwijl ik over het veld ren denk ik ineens: “Jammer dat de baas zich zo verveelt, hoe zou ik hem nou een leuke klus kunnen bezorgen?” En ineens zie ik het voor me … het vennetje midden in het veld omgeven door bomen en struiken. Een prachtige modderpoel! En spontaan duik ik er in. Man, wat een pret en wat een stank. Ik voel me als een varken in de modderpoel. En Theo zegt: “Zo, dat wordt iets spannends doen vandaag. Naar huis en de bazin verrassen met een stinkende hond onder de veenmodder. Ik neem aan dat je wel een douche hebt”. Die douche is op de bovenverdieping en ik heb nooit leren traplopen. Dat mocht namelijk niet van de baas, want hij vindt die bovenverdieping “privé” en verboden terrein voor schnauzers. Nou heb ik de neiging, als ik nat ben en binnenkom in de hal, om me even flink uit te schudden. Dat wordt vandaag het eerste spannende ding voor de baas: de hal weer ontsmetten. Vervolgens wordt ik in een handdoek gewikkeld en naar boven gedragen, de badkamer in. Man, ik wist helemaal niet dat ze zo’n ding hadden! Een klein kamertje met een soort sproei-installatie … en geen koud water! Nee nee, heerlijk warm! En dan begint de baas me af te spoelen … drab, modder, veen … en nog steeds stinken. En wat zo leuk is … ik word steeds schoner en de kleding van mijn baas steeds smeriger. Man, wat een lol.Het volgende spannende is dat ik afgedroogd word en de baas zijn kleding de wasmachine in moet, hijzelf ook een douchebeurt moet ondergaan, ik geknuffeld word door de bazin en de baas een standje krijgt omdat hij me zo vies heeft laten worden.

En zo is deze dag voor de baas, dankzij mij, toch nog spannend geworden!

Groet van Watcher Boaz

Oldertjesdag 11 september 2016

(Een verslagje vanuit het perspectief van Oscar)

Wat een dag, heerlijk.

Wat hebben wij (baasjes en de schnauzertjes) genoten. Wij werden om 13.00 uur verwelkomt met koffie en heerlijke “flappen”. We konden zelfs kiezen uit drie verschillende soorten “flappen”.  Wat een ontvangst. En dan het weerzien van broertjes en zusjes uit de verschillende nestjes. Het werd ontzettend veel gesnuffeld, gespeeld en ook af en toe tegen elkaar gebromd. Ach ook dat hoort erbij, zeker tussen reutjes.  Sommige werden door hun baasjes in de kennel ondergebracht maar met elkaar ravotten was veel leuker. Nadat onze baasjes van de heerlijke koffie met “flappen” hebben genoten moesten wij samen aan het werk.  Wij werden in 5 groepen ingedeeld en de leider van de groep kreeg de routebeschrijving van een puzzeltocht overhandigd. Puzzeltocht? 9,1 km. Wouw. Zouden de baasjes deze weg wel kunnen lopen? En dan ook nog vragen beantwoorden? Een hele opgave voor onze baasjes. Wij schnauzertjes liepen lekker door. Er was zoveel te zien en te snuffelen. Nadat de leden van de groep elkaar gevonden hadden gingen wij op pad. Al de eerste opgave was ontzettend moeilijk. De baasjes moesten het ras van een hond raden. Gelukkig hadden de baasjes hun iPhone bij zich (belachelijk).  Maar zelfs met hulp van de technologie bleek het antwoord nog dikwijls onjuist. Oké. Op naar de volgende opgave. Pffff weer zo’n vraag. Nou ze bleven maar doorgaan met de iPhone. Ze wisten gelukkig wel het verschil tussen een reu en een teef. Jippie punten!!!!
Eindelijk na 4 km pauze. Wij werden wederom verwelkomt met drankjes (voor de baasjes) en water en snoepjes voor de hondjes. Ook daar toch weer een vraag en…….weer fout.
Nu wij allemaal uitgerust waren konden wij de laatste 5,1 kilometer ook nog afleggen. Ook deze weg ging weer door bossen en wandelpaden.
De wandeltocht was prachtig uitgezet. Door de bossen en tussen de bomen door, op wandelpaden langs een prachtig meer. MEER? Wacht even. Pauze!!!! Wij schnauzertjes allemaal van de riem en heerlijk in het water geplonsd. Het was prachtig om te zien hoeveel plezier wij, de hondjes, in het water konden beleven.
Toen wij bij de ‘Oldertjes’ arriveerden werden we ontzettend in de watten gelegd. Iedereen kon kiezen wat hij wilde drinken en er werden soep, belegde broodjes en broodjes met kroketten gereikt. Wat een feest voor de baasjes.
Als laatste de prijsuitreiking. Er waren prachtige prijzen zoals: voor iedereen een ‘Oldertjestas’ vol met inhoud, knuffeldieren, speeltjes en uiteraard brokjes voor de schnauzertjes.  Iedereen had het ontzettend naar de zin.
Voldaan en best wel vermoeid reden we ieder weer terug naar waar we vandaan gekomen waren, mijmerend over een gezellige dag, mooi weer en leuke ontmoetingen.

Bedankt Tjeu en Jeanne voor de prachtig georganiseerde ‘Oldertjesdag 2016’ en jullie gastvrijheid.

Tot 2017  belevenissen